Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η Τζένη Καζάκου για τους λόγους που την οδήγησαν στην ψυχοθεραπεια.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό ΟΚ! και στον δημοσιογράφο Μιχάλη Ροδόπουλο, η Τζένη Καζάκου παραδέχτηκε ότι υπήρξε μια φάση της ζωής της που δεν την ενδιέφερε τίποτα, ούτε καν ο εαυτός της, έβγαλε διάφορα ψυχοσωματικά και τότε συνειδητοποίησε ότι χρειάζεται να ζητήσει βοήθεια.
Ποια ήταν η αφορμή που σε οδήγησε σε ψυχοθεραπευτή;
Είχα φτάσει σε μια κατάσταση όπου δεν με ενδιέφερε τίποτα, ούτε για τους γύρω μου ούτε για τη ζωή ούτε για τον εαυτό μου. Για χρόνια κράταγα μέσα μου πράγματα και, κάποια στιγμή, άρχισαν σιγά σιγά να σκάνε. Έβγαλα διάφορα ψυχοσωματικά και τότε συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να χάσω τη μαμά και τον μπαμπά μου. Ενώ δεν μεγάλωσα σε μια κλασική οικογένεια, με τα καθιερωμένα κυριακάτικα τραπέζια και όλα τα υπόλοιπα, έχω πολύ πιο μεγάλη σύνδεση με τους γονείς μου. Αυτό το τατουάζ, εδώ στο χέρι μου, ένα τριαντάφυλλο με την ημερομηνία που “έφυγε”, ήταν το πρώτο που χτύπησα και είναι για τον παππού μου, τον Φώτη, τον πατέρα της μαμάς μου.
Ήταν σαν δεύτερος μπαμπάς μου, η πρώτη απώλεια που είχα στη ζωή μου. Όταν τον έχασα, συνειδητοποίησα πόσο μικρή είναι η ζωή και πόσο σημαντικό είναι να λες – τώρα που μπορείς και όχι αύριο ή μεθαύριο – “σ’ αγαπώ”, “μου λείπεις”, “καληνύχτα.
tlife.gr