Με «δύο μέτρα και δύο σταθμά» αντιμετωπίζει η Φορολογική Διοίκηση όσους φορολογούμενους υποβάλλουν εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 αναδρομικά για τα έτη 2014-2020 με σκοπό την διόρθωση των στοιχείων της ακίνητης περιουσίας τους.
Σε κάθε περίπτωση κατά την οποία φορολογούμενος υποβάλλει τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 για τα έτη 2014-2020 από τις οποίες προκύπτει επιστροφή ΕΝ.Φ.Ι.Α., οι δηλώσεις απορρίπτονται και, φυσικά, οι προκύπτουσες επιστροφές ΕΝ.Φ.Ι.Α. δεν εγκρίνονται και δεν καταβάλλονται στον φορολογούμενο με το αιτιολογικό ότι τα έτη 2014-2020 έχουν παραγραφεί.
Αντιθέτως, σε περίπτωση κατά την οποία φορολογούμενος υποβάλλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 για τα έτη 2014-2020 από τις οποίες προκύπτει επιπλέον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για καταβολή, οι δηλώσεις γίνονται αποδεκτές και ο επιπλέον ΕΝ.Φ.Ι.Α. βεβαιώνεται ως ληξιπρόθεσμη οφειλή μαζί με τόκους εκπρόθεσμης καταβολής που μπορεί ακόμη και να διπλασιάσουν το βασικό ποσό οφειλής, καθώς υπολογίζονται αναδρομικά για 7-13 έτη.
Γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. από το 2016
α) Η πρακτική αυτή της Φορολογικής Διοίκησης βασίζεται σε μια παλαιά ερμηνευτική εγκύκλιο του 2016 που είχε εκδοθεί από την τότε Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε.) και με την οποία κοινοποιήθηκε σχετική γνωμοδότηση του Νομικού Συβουλίου του Κράτους που έγινε αποδεκτή τότε από την Διοίκηση της Γ.Γ.Δ.Ε.. Πρόκειται για την εγκύκλιο υπ’ αριθμόν ΠΟΛ. 1114/2016 στην οποία επισημαίνονται τα εξής:
- Τροποποιητική φορολογική δήλωση υποβάλλεται οποτεδήποτε μέχρι την έκδοση εντολής ελέγχου από τη Φορολογική Διοίκηση ή μέχρι την παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο της αρχικής δήλωσης με όλες τις συνέπειες περί εκπρόθεσμης δήλωσης.
- Στην κατά το άρθρο 19του Κ.Φ.Δ. (ν. 4174/2013) έννοια της τροποποιητικής δήλωσης, ο νομοθέτης περιέλαβε τόσο την – υπό ισχύ της παρ. 1 του άρθρου 62 του ν. 2238/1994 (σ.σ. παλαιού Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος) – προβλεπόμενη συμπληρωματική δήλωση, με την οποία ο φορολογούμενος επαύξανε τις φορολογικές υποχρεώσεις του, όσο και την – κατά την παρ. 4 του άρθρου 64 του ν. 2238/1994 – ανακλητική δήλωση, με την οποία ο φορολογούμενος απέβλεπε στη μείωση των υποχρεώσεών του που προέκυπταν από την αρχική δήλωσή του.
β) Η, μετά την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, υποβολή τροποποιητικής δήλωσης (εν είδει συμπληρωματικής), από την οποία προέκυψε αυξημένη φορολογητέα ύλη σε σχέση με αυτήν της αρχικής δήλωσης και συνακολούθως επί πλέον καταβλητέος φόρος, ανάγεται στη σφαίρα της βούλησης και των νόμιμων επιλογών του φορολογουμένου, αφού, ως έχει κριθεί, η, υπέρ του φορολογουμένου, θεσπισμένη παραγραφή του δικαιώματος επιβολής του φόρου από το Δημόσιο συνιστά γνήσια παραγραφή και ως εκ τούτου η εξ αυτής παραίτηση του φορολογουμένου είναι καθ’ όλα επιτρεπτή.
Επομένως, υπό το καθεστώς του άρθρου 19 του Κ.Φ.Δ., η προβλεπόμενη σ’ αυτό τροποποιητική δήλωση περιλαμβάνει τόσο τη δήλωση, η οποία συνεπάγεται επαύξηση των φορολογικών υποχρεώσεων αυτού που την υποβάλλει (και αντιστοιχεί στην προαναφερθείσα πρώην συμπληρωματική) και η υποβολή της είναι υποχρεωτική, όσο και τη δήλωση, η οποία συνεπάγεται μείωση των υποχρεώσεων που προέκυπταν από την αρχική δήλωση (και αντιστοιχεί στην προαναφερθείσα πρώην ανακλητική) και η υποβολή της δεν έχει χαρακτήρα υποχρεωτικότητας, αλλά ανάγεται στη σφαίρα των δικαιωμάτων του ενδιαφερόμενου και τελεί υπό τον χρονικό περιορισμό της υποβολής της μέχρι την έκδοση εντολής ελέγχου ή μέχρι την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή του φόρου.
γ) Στην περίπτωση που υποβλήθηκαν τροποποιητικές δηλώσεις, οι οποίες αντιστοιχούν στις προαναφερθείσες πρώην συμπληρωματικές δηλώσεις των οποίων η υποβολή είναι υποχρεωτική, ανεξάρτητα αν έχουν υποβληθεί πριν ή μετά την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου να επιβάλει τον φόρο, η φορολογική αρχή νομίμως αποδέχθηκε την υποβολή τους και επέβαλε τον, δυνάμει αυτών, προκύψαντα κύριο και πρόσθετο φόρο….».
EleftherosTypos.gr