Μια βόλτα στο Νοσοκομείο Χαλκίδας, ακόμη και ως απλός παρατηρητής, αρκεί για να αντιληφθεί κανείς πόσο πιεσμένο είναι το προσωπικό. Στα εξωτερικά ιατρεία, στα τμήματα και στους διαδρόμους, γιατροί και νοσηλευτές προσπαθούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ασθενών, συχνά με εμφανή την κούραση.
Από το πρωί έως αργά το βράδυ, ο ρυθμός δεν πέφτει. Η
προσπάθεια των εργαζομένων είναι καθημερινή. Χρειάζεται, όμως, και ουσιαστική
ενίσχυση του νοσοκομείου, ώστε η λειτουργία του να μη στηρίζεται διαρκώς στην
εξάντλησή τους.