Το κουδούνι χτυπά ξανά και τα σχολεία γεμίζουν με φωνές, πρόσωπα και προσδοκίες. Είμαστε και πάλι δίπλα στους μαθητές μας, με την ευθύνη να τους στηρίξουμε και την ελπίδα να τους ανοίξουμε δρόμους για το μέλλον.
Γιατί το σχολείο δεν είναι απλώς ένας χώρος εργασίας. Είναι ο χώρος όπου τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται, να αναζητούν, να αμφισβητούν, να ονειρεύονται. Είναι ο χώρος όπου η γνώση γίνεται δύναμη και η εκπαίδευση είναι δικαίωμα και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Για ακόμη μία χρονιά, τα σχολεία στο Νομό μας ανοίγουν με σοβαρές κτιριακές ελλείψεις, εκατοντάδες κενά, προβλήματα στις υποδομές, ανάγκες στην Ειδική Αγωγή και την Παράλληλη στήριξη, πολυπληθή τμήματα και εκπαιδευτικούς που καλούνται να δώσουν περισσότερα, διαθέτοντας πολύ λιγότερα μέσα .
• Οι αναπληρωτές βρίσκονται για ακόμη μια χρονιά αντιμέτωποι με την εργασιακή αβεβαιότητα.
• Οι νεοδιόριστοι καλούνται να ξεκινήσουν τη διαδρομή τους μέσα σε δύσκολες εργασιακές και οικονομικές συνθήκες μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους .
• Το σύνολο των
εκπαιδευτικών σηκώνει καθημερινά όλο και μεγαλύτερο όγκο εργασίας και ευθύνης
που δεν του αναλογεί .
Και όμως η Κυβέρνηση έχει το θράσος να μιλά για ¨κανονικότητα¨
Απαντάμε συλλογικά πως κανονικότητα δεν είναι οι ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού , η ανασφάλεια, η υποχρηματοδότηση των σχολείων. Αυτά είναι πολιτική επιλογή της .
Εξάλλου μέσα σε αυτή την κανονικότητα , επιχειρούν να μας πείσουν ότι η λύση βρίσκεται στην αξιολόγηση, στους δείκτες και στους «στόχους». Να μετρήσουμε τον εκπαιδευτικό, να βαθμολογήσουμε το σχολείο, να συγκρίνουμε τους μαθητές, τα σχολεία να φαγωθούν μεταξύ τους.
Όμως η Δημόσια Εκπαίδευση δεν μπορεί να χωρέσει σε έναν πίνακα με αριθμούς. Δεν μπορεί να μετρηθεί με τεχνοκρατικούς δείκτες και με όρους αγοράς . Δεν είναι εμπόρευμα .
ΚΑΝΕΝΑΣ-ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ-Η
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει κάτι που κανείς δεν μπορεί να μας πάρει: Ο συνάδελφος και η συναδέλφισσα , ο Σύλλογος Διδασκόντων που θα αποφασίσει συλλογικά ,δημοκρατικά , το Σωματείο που θα γίνει ασπίδα απέναντι στην αυθαιρεσία.
Τα δικαιώματά μας κατακτήθηκαν με αγώνες και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε.
Η ΕΛΜΕ Εύβοιας θα βρίσκεται μέσα στα σχολεία και δίπλα στους εκπαιδευτικούς, για κάθε κενό, για κάθε αυθαιρεσία, για κάθε εργασιακή αδικία, για κάθε σχολείο που χρειάζεται φωνή. Όλα μπορούν να αλλάξουν όταν γινόμαστε πολλοί. Όταν η αγωνία και η αδικία του ενός/μίας γίνεται αγώνας όλων. Όταν το «εγώ» γίνεται «εμείς».
Από αύριο ο εκπαιδευτικός αφήνει για λίγο στην άκρη τα δικά του προβλήματα. Όμως τα προβλήματα δεν εξαφανίζονται. Το ενοίκιο, οι λογαριασμοί, η ακρίβεια περιμένουν. Η μετακίνηση από και προς το σχολείο κοστίζει όλο και περισσότερο. Δεν απαιτούμε προνόμια. Απαιτούμε να μπορούμε να ζούμε από την εργασία μας.
Διεκδικούμε:
· Μαζικούς μόνιμους διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
· 20 μαθητές ανά τμήμα και μικρότερο αριθμό όπου υπάρχουν αυξημένες εκπαιδευτικές ανάγκες.
· Πλήρη στελέχωση της Ειδικής Αγωγής, της Παράλληλης Στήριξης και των Τμημάτων Ένταξης.
· Ασφαλή, σύγχρονα και ανθρώπινα σχολικά κτίρια.
· Πραγματικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, χωρίς ταξικούς και κοινωνικούς αποκλεισμούς.
· Να καταργηθεί ο Νόμος πλαίσιο για την ατομική αξιολόγηση και την αξιολόγηση σχολικής μονάδας
· πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, συλλογικές συμβάσεις εργασίας με γνήσιο διάλογο και ουσιαστικά μέτρα στήριξης
· Για το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά μας.
· Για ένα σχολείο που δεν θα κοιτάζει το πορτοφόλι της οικογένειας, που δεν θα χωρίζει τα παιδιά σε «ικανούς» και «ανίκανους», αλλά θα δίνει σε κάθε παιδί χώρο να ανθίσει.
· Ένα σχολείο όπου η γνώση θα είναι δικαίωμα και ο εκπαιδευτικός θα διδάσκει με αξιοπρέπεια και ελευθερία.
Δεν αποδεχόμαστε να δίνονται δισεκατομμύρια για πολεμικούς
εξοπλισμούς, ενώ για την Παιδεία και την Υγεία περισσεύουν οι περικοπές. Μέσα
σε έναν κόσμο που φλέγεται, δεν μένουμε σιωπηλοί.
Ας κάνουμε τη νέα σχολική χρονιά, χρονιά φωνής, αλληλεγγύης
και αγώνα. Το μέλλον χτίζεται μέσα στις τάξεις και στους αγώνες,
ΜΑΖΙ
Κανένας-Καμία μόνος-η
! Κανένα σχολείο χωρίς φωνή! Κανένα παιδί χωρίς δικαίωμα στη μόρφωση!
Με οργάνωση, συλλογικότητα και αγώνα, για το σχολείο και τη
ζωή που μας αξίζει.