Το φαινόμενο τείνει να γίνει καθεστώς για κάποιους. Άνθρωποι που προεκλογικά έσκιζαν τα ιμάτιά τους για τον τόπο, μετεκλογικά μετατρέπονται σε πολιτικούς τουρίστες. Εμφανίζονται στα Δημοτικά Συμβούλια πιο σπάνια και από κομήτες, αντιμετωπίζοντας τα έδρανα σαν προαιρετική απασχόληση στον ελεύθερο χρόνο τους.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οι συστηματικοί απόντες, αλλά η και η σιωπή που καλύπτει τις άδειες καρέκλες. Ενώ ο νόμος προβλέπει αυστηρές κυρώσεις μέχρι και έκπτωση από το αξίωμα, στην πράξη το «απουσιολόγιο» συχνά θυσιάζεται στον βωμό των πολιτικών ισορροπιών και της αμοιβαίας αβροφροσύνης.
Μέχρι πότε όμως;...