Σε μια ραχούλα κάθονταν ο Σήφης και ο Μανούσος και αγνάντευαν τον Ψηλορείτη. Κάποια στιγμή πλησιάζει ένας τουρίστας και τους λέει:
— «Ντου γιου σπικ Ίνγκλις;»
Κοιτιούνται οι δυο τους και απαντά ο Μανούσος:
— «Όι» (Όχι).
— «Σπρέχεν ζι Ντόιτς;»
— «Όι».
— «Παρλάρε Ιταλιάνο;»
— «Όι».
— «Πάρλα Εσπανιόλ;»
— «Όι».
Απογοητευμένος ο τουρίστας απομακρύνεται. Λέει τότε ο Σήφης στον Μανούσο:
— «Μωρέ Μανούσο, δεν κατέχομε πράμα από ξένες γλώσσες. Πρέπει να πάμε να μάθουμε καμία για να μπορούμε να συνεννοηθούμε.»
Και γυρίζει ο Μανούσος και του λέει:
— «Γιάντα μωρέ Σήφη; Ετούτος δα που ήξερε πέντε, εσυνεννοήθηκε;»