Με αφορμή τις τελευταίες επαναλαμβανόμενες υποθέσεις φοροδιαφυγής, που επέφεραν ζημία εκατομμυρίων ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο, ο «Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής» ανέλυσε τα πέντε στάδια της κομπίνας που συνηθίζει να στήνεται.
Όπως αναφέρει σχετικά μια εταιρία με κανονικό ΑΦΜ, καταχώριση στο ΓΕΜΗ, τραπεζικό λογαριασμό και τιμολόγια μπορεί να δείχνει απολύτως νόμιμη. Πίσω από αυτήν όμως είναι δυνατόν να κρύβεται μια καλοστημένη κομπίνα για το ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.
Αναλυτικά παρουσιάζεται μια υποθετική περίπτωση:
1. Εμφανίζεται μια εταιρία με νόμιμη ταυτότητα: Οι ελεγκτές εντοπίζουν μια επιχείρηση που έχει συσταθεί κανονικά και διαθέτει όλα τα τυπικά στοιχεία λειτουργίας. Το πρώτο ερώτημα είναι εάν πίσω από τα χαρτιά υπάρχει πραγματική δουλειά: πελάτες, προϊόντα, υπηρεσίες, εγκαταστάσεις και οικονομική δραστηριότητα. Μια εταιρία μπορεί να λειτουργεί νόμιμα ακόμη και χωρίς πολλούς εργαζομένους ή γραφεία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η εικόνα της δεν δικαιολογεί τα χρήματα που διακινούνται
2. Εντοπίζονται συναλλαγές που δεν εξηγούνται: Στη συνέχεια, οι Αρχές εξετάζουν πληρωμές και εισπράξεις που εμφανίζονται στα βιβλία της επιχείρησης. Μπορεί, για παράδειγμα, να υπάρχουν τιμολόγια για υπηρεσίες που δεν αποδεικνύεται ότι παρασχέθηκαν ή για εμπορεύματα των οποίων η διακίνηση δεν επιβεβαιώνεται. Το ερώτημα είναι εάν τα παραστατικά αποτυπώνουν πραγματικές συναλλαγές ή χρησιμοποιούνται για να δώσουν λογιστική δικαιολογία σε κινήσεις χρημάτων.
3. Αποκαλύπτονται σχέσεις με άλλες εταιρίες: Η έρευνα μπορεί να δείξει ότι η πρώτη εταιρία συνδέεται με περισσότερες επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν κοινούς διαχειριστές, μετόχους ή άλλες οικονομικές σχέσεις. Οι ελεγκτές προσπαθούν να διαπιστώσουν εάν οι μεταξύ τους συναλλαγές έχουν πραγματικό εμπορικό αντικείμενο. Η ύπαρξη πολλών εταιριών δεν είναι παράνομη. Εκείνο που έχει σημασία είναι εάν οι χρηματοροές δικαιολογούνται από πραγματική επιχειρηματική δραστηριότητα.
4. Αναζητείται ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα: Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της έρευνας είναι η αναγνώριση του πραγματικού δικαιούχου. Πρόκειται για το φυσικό πρόσωπο που τελικά ελέγχει την εταιρία, ακόμη και όταν στα επίσημα έγγραφα εμφανίζονται άλλα πρόσωπα ή μεσολαβούν περισσότερες επιχειρήσεις. Εδώ οι Αρχές αναζητούν ποιος παίρνει πραγματικά τις αποφάσεις και ποιος ωφελείται από τα χρήματα.
5. Εξετάζεται πού κατέληξαν τα κεφάλαια: Το τελευταίο κρίσιμο κομμάτι είναι η διαδρομή των χρημάτων. Οι αρμόδιες Αρχές ερευνούν εάν τα ποσά συνδέονται με πραγματικές συναλλαγές, εάν αποκτήθηκαν από εγκληματική δραστηριότητα και εάν χρησιμοποιήθηκαν για την απόκρυψη της προέλευσής τους. Αν υπάρχουν οι προβλεπόμενες νόμιμες προϋποθέσεις, μπορεί να ακολουθήσουν περαιτέρω έρευνες, ποινικές διαδικασίες ή δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων.
Αυτά τα πέντε στάδια είναι ένα επεξηγηματικό παράδειγμα και όχι περιγραφή συγκεκριμένης δικογραφίας.
«Μπίζνες» με... κελύφη: Μία από τις περιπτώσεις που εξετάζουν οι Αρχές είναι οι λεγόμενες εταιρίες-κελύφη. Πρόκειται για επιχειρήσεις που μπορεί να έχουν νόμιμη σύσταση και τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά ελάχιστη ή καθόλου πραγματική δραστηριότητα. Μια τέτοια εταιρία δεν είναι απαραίτητα παράνομη. Υπάρχουν απολύτως νόμιμοι λόγοι για τους οποίους μια επιχείρηση μπορεί να μην έχει προσωπικό ή σημαντικές εγκαταστάσεις.
Newsbomb.gr