Το ερώτημα αν οι νέοι έχουν γυρίσει την πλάτη στην πολιτική και την αυτοδιοίκηση τίθεται συχνά, ιδίως μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση με υψηλά ποσοστά αποχής στις μικρότερες ηλικίες.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σύνθετη. Οι νέοι δεν είναι αδιάφοροι για τα κοινά. Αντίθετα, συμμετέχουν σε κινήματα, σε δράσεις αλληλεγγύης, σε περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και σε κοινωνικές καμπάνιες. Αυτό που απορρίπτουν δεν είναι η πολιτική ως έννοια, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή ασκείται σήμερα.
Η έλλειψη εμπιστοσύνης, η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, οι υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και η αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην τους, απομακρύνουν τους νέους από τα κόμματα και την τοπική αυτοδιοίκηση. Πολλοί αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται και ότι η φωνή τους δεν έχει ουσιαστικό βάρος.
Αν κάτι χρειάζεται επειγόντως η πολιτική –και ιδιαίτερα η αυτοδιοίκηση– είναι να ξανακερδίσει τη σχέση της με τη νέα γενιά. Με ανοιχτές διαδικασίες, πραγματική συμμετοχή, χώρο για νέες ιδέες και πρόσωπα, και πολιτικές που απαντούν στα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητάς τους.
Γιατί οι νέοι δεν έχουν απομακρυνθεί από τα κοινά. Έχουν απομακρυνθεί από μια πολιτική που δεν τους ακούει.
