Σε τροχιά πλήρους αναδιάρθρωσης μπαίνει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός, καθώς η ΑΑΔΕ ετοιμάζεται να θέσει σε λειτουργία, εντός του 2026, ένα νέο ψηφιακό εργαλείο που αλλάζει ριζικά τον τρόπο παρακολούθησης και είσπραξης των χρεών προς το Δημόσιο.
Πρόκειται για ένα νέο πληροφοριακό σύστημα, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί έως τον Ιούνιο, και εντάσσεται στο έργο «Ψηφιακός Μετασχηματισμός των φορολογικών ελέγχων». Στόχος του είναι να μετατρέψει την είσπραξη οφειλών σε διαδικασία συνεχούς εποπτείας, με αυτοματοποιημένες παρεμβάσεις και στοχευμένες κινήσεις.
Ψηφιακή «παρακολούθηση» κάθε φόρου
Κάθε φόρος που βεβαιώνεται θα παρακολουθείται ψηφιακά από τη στιγμή της επιβολής του έως την τελική εξόφληση ή διαγραφή του. Παράλληλα, στο μικροσκόπιο θα μπαίνει και ο ίδιος ο οφειλέτης, με τη δημιουργία δυναμικού προφίλ φοροδοτικής ικανότητας.
Η ΑΑΔΕ θα συγκεντρώνει και θα επεξεργάζεται στοιχεία από:
-
δηλώσεις εισοδήματος,
-
τραπεζικές κινήσεις,
-
περιουσιακά δεδομένα,
-
πληροφορίες από τρίτους φορείς.
Όταν διαπιστώνεται ότι μια οφειλή παραμένει απλήρωτη, ενώ υπάρχουν αντικειμενικά περιθώρια εξόφλησης, το σύστημα θα ενεργοποιεί άμεσα μηχανισμούς πίεσης και συμμόρφωσης.
Κατηγοριοποίηση οφειλετών και ανάλυση κινδύνου
Το νέο σύστημα θα επιτρέπει την αναλυτική παρακολούθηση παλαιών και νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών, με διαχωρισμό ανάλογα με:
-
το ύψος και το είδος της οφειλής,
-
την προέλευση του χρέους,
-
το ιστορικό πληρωμών,
-
τα εισοδήματα και την ακίνητη περιουσία,
-
τα μέτρα που έχουν ληφθεί στο παρελθόν.
Ιδιαίτερη έμφαση θα δίνεται στους «φρέσκους» οφειλέτες, ώστε να αποτρέπεται η συσσώρευση χρεών, αλλά και στον εντοπισμό όσων έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και δεν το πράττουν.
Στόχος η αποτελεσματική είσπραξη
Το σύστημα θα καταγράφει αναλυτικά τη ροή των οφειλών ανά χρονική περίοδο και θα παρέχει πλήρη εικόνα σε επίπεδο ΑΦΜ. Παράλληλα, θα αξιολογούνται οι ρυθμίσεις οφειλών, η πραγματική τους απόδοση και τα μελλοντικά έσοδα που μπορούν να αποφέρουν.
Τέλος, θα εντοπίζονται περιπτώσεις με μηδαμινή εισπρακτική δυνατότητα, ώστε οι πόροι της φορολογικής διοίκησης να κατευθύνονται εκεί όπου υπάρχει πραγματική πιθανότητα αποτελέσματος.