Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Σχεδόν μιάμιση φορά μεγαλύτερη είναι η σύνταξη του δημοσίου εν σχέσει με τις καταβολές του ιδιωτικού τομέα.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία Δεκεμβρίου (2025) του ΕΦΚΑ η μέση σύνταξη γήρατος του ιδιωτικού τομέα ανέρχεται στα 888,2 ευρώ, ενώ του δημοσίου εμφανίζεται κατά 40% υψηλότερα καθώς φτάνει στα 1.239,5 ευρώ.
Η τεράστια αυτή απόκλιση γίνεται ακόμη πιο μεγάλη αν συνυπολογιστεί ότι στον ιδιωτικό τομέα εντάσσονται και οι συνταξιούχοι των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τραπεζών κ.α.), οι οποίοι απολαμβάνουν σαφώς υψηλότερες αποδοχές, ενώ είχαν σταθερή στο χρόνο απασχόληση (μη ανεργία).
Ενδεικτικά να σημειώσουμε ότι οι συντάξεις της Τραπέζης της Ελλάδος είναι… τέσσερις φορές υψηλότερες, έναντι του ιδιωτικού τομέα, καθώς ανέρχονται στα 2.366 ευρώ (σ.σ. συμπεριλαμβανομένων και των Δώρων), καθώς εξαιρέθηκαν των μνημονιακών περικοπών, συν τις υψηλότερες αποδοχές ως εργαζομένων, κάτι που σχηματίζει υψηλότερο συντάξιμο μισθό…
Κατά συνέπεια, ο ιδιωτικός τομέας υπολείπεται σημαντικά των συντάξιμων αποδοχών καίτοι, μέχρι σήμερα, συνταξιοδοτούνταν αργότερα, σε σχέση με τον δημόσιο τομέα (τα λιγότερα χρόνια εργασίας δεν οδηγούν πάντα σε… μικρότερη σύνταξη).
Άρα, η κυρία πηγή των εξαιρετικά χαμηλών συντάξεων εντοπίζεται στους μικρούς μισθούς του ιδιωτικού τομέα διαχρονικά, την ανεργία, ακόμη και την «γκρίζα» ανασφάλιστη εργασία (χαμένες ημέρες ασφάλισης).
Οι επικουρικές
Η καλύτερη συνταξιοδοτική αντιμετώπιση του δημοσίου γίνεται πιο έντονη εάν συνυπολογιστεί ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι λαμβάνουν επικουρική σύνταξη, αλλά και μερίσματα (122 ευρώ το μέσο μέρισμα από τα Μετοχικά Ταμεία), μερίσματα που στερούνται οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.
Κατά συνέπεια, οι αποδοχές του ιδρωτικού τομέα καθώς και η ανεργία εντοπίζονται σαν οι αιτίες των χαμηλών συντάξεων και μάλιστα με έντονο τρόπο. Που όχι μόνο επηρεάζουν την οικογενειακή ζωή στη διάρκεια του εργασιακού βίου, (μαζί με την συνακόλουθη ανασφάλεια), αλλά καθορίζουν και την λεγάμενη «τρίτη ηλικία»
Πρόσθετα, οι δημόσιοι υπάλληλοι, λόγω του σταθερού ανά μήνα εισοδήματος, θεωρούνται σχετικά πιο «επιλέξιμοι προς δανεισμό» από τις τράπεζες. Άρα είναι ευχερέστερη η στέγαση των οικογενειών τους.
Αυτές εξάλλου είναι οι αιτίες που ακόμη θωρείται «ευκαιρία» η απασχόληση στο δημόσιο, παρά το γεγονός ότι πλέον ο εισαγωγικός μισθός είναι ελάχιστα υψηλότερος του εισαγωγικού/βασικό μισθού του ιδιωτικού τομέα.
iEidiseis.gr
