Κατά 40% μικρότερες είναι οι συντάξεις του ιδιωτικού τομέα έναντι του δημοσίου. Στις αιτίες εντοπίζονται οι χαμηλότερες, έναντι του δημοσίου, αποδοχές, ο μεγάλες περίοδοι ανεργίας, τα «χαμένα» ένσημα, η «έξοδος» με μειωμένη σύνταξη, η μερική απασχόληση κ.α.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Στις κρυφές αιτίες ωστόσο είναι και το υψηλό κόστος αναγνώρισης των πλασματικών ετών για την συμπλήρωση της 40ετίας. Ένας, μάλλον αποτρεπτικός, παράγοντας που σε συνεργασία με την έλλειψη ενημέρωσης οδηγεί σε λανθασμένες επιλογές. (Ενώ στο δημόσιο για όσους κατέθεσαν αίτησης αναγνώρισης πλασματικών μέχρι το 2016 ο κόστος περιορίζεται στο 1/3 έναντι του ιδιωτικού τομέα).
Με αυτά τα δεδομένα, πολλοί ασφαλισμένοι του ιδιωτικοί τομέα επιλέγουν την… εύκολη λύση των δωρεάν πλασματικών ετών (ανεργία και ασθένεια από 300 ημέρες, εφεδρεία στο στρατό κ.α.).
Ωστόσο, κάτι τέτοιο μειώνει τις τελικές αποδοχές. Ναι μεν περιορίζει το κόστος αναγνώρισης και βοηθάει στην συμπλήρωση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης (π.χ. θεμελίωση με 40ετία), αλλά όταν πρόκειται να βγει το κλάσμα της ανταποδοτικής σύνταξης, τα εν λόγω… δωρεάν έτη δεν υπολογίζονται.
Με 2 δωρεάν έτη (ανεργία και ασθένεια), ναι μεν συμπληρώνει κάποιος την προϋπόθεση των 40 ετών ασφάλισης για συνταξιοδότηση στο 62ο έτος της ηλικίας (με πραγματικά έτη εργασίας ή και εξαγορά κάποιων πλασματικών μέχρι το38ο έτος), ωστόσο η ανταποδοτική σύναξη δεν θα είναι 50,01% επί του μέσου όρου των αποδοχών από το 2002 μέχρι και τον μήνα της κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης, όπως θα ήταν με 40 η εξαγορασμένα πλασματικά), αλλά 44,91%.
Απώλεια 100 ευρώ
Στην συγκριμένη περίπτωση, για μέσο μισθό 2.000 ευρώ (μαζί με τον ενδιάμεσο πληθωρισμό από το 2002), οι απώλειες με τα 2 δωρεάν πλασματικά μπορεί να ξεπεράσουν τα 100 ευρώ το μήνα στη σύνταξη!
Κατά συνέπεια., προκειμένου να βελτιωθεί η σύνταξη απαιτούνται 4 προϋποθέσεις:
- «Έξοδος» με πλήρεις αποδοχές, δηλαδή χωρίς πέναλτι πρόωρης εξόδου.
- Να υπάρχει ένας καλός μέσος μισθός από το 2002 και μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης. Εδώ η μερική απασχόληση μπορεί να εισφέρει τα ένσημα για την θεμελίωση των προϋποθέσεων, αλλά «γκρεμίζει» τον μέσο όρο των αποδοχών απ όπου προκύπτει η ανταποδοτική σύνταξη.
- Να έχουν συμπληρωθεί (με πραγματική εργασία ή πλασματικά έτη), 40 χρόνια ασφάλισης, ακόμη και όταν ο ασφαλισμένος είναι ή πλησιάζει την ηλικία των 67 ετών και μπορεί να συνταξιοδοτηθεί με λιγότερα έτη ασφάλισης.
- Να αποφεύγονται τα δωρεάν» πλασματικά έτη ασφάλισης γιατί μειώνουν το κλάσμα της ανταποδοτικής σύνταξης.
iEidiseis.gr
