Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, που εορτάζεται στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι μια από τις πιο βαθιά συμβολικές στιγμές της πνευματικής πορείας προς το Πάσχα. Η Εκκλησία τοποθετεί στο κέντρο του ναού τον Τίμιο Σταυρό και καλεί τους πιστούς να τον προσκυνήσουν, για να πάρουν δύναμη, θάρρος και ελπίδα στον αγώνα της νηστείας και της μετάνοιας.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σταυρός προβάλλεται στο μέσον της Σαρακοστής. Όπως ο κουρασμένος οδοιπόρος που διανύει έναν δύσκολο δρόμο βρίσκει στη μέση της πορείας ένα δέντρο για να ξαποστάσει και να συνεχίσει τον δρόμο του, έτσι και η Εκκλησία μας προσφέρει σήμερα τον Σταυρό του Χριστού ως πνευματική ανάπαυση και ενίσχυση.

Ο Σταυρός είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Πάνω στον Σταυρό ο Χριστός δέχθηκε την αδικία, τον πόνο, την εγκατάλειψη και τον θάνατο, όχι γιατί ήταν αδύναμος, αλλά γιατί αγαπούσε βαθιά τον άνθρωπο. Ο Σταυρός δεν είναι σύμβολο ήττας· είναι σύμβολο νίκης. Είναι η νίκη της αγάπης απέναντι στο μίσος, της ταπείνωσης απέναντι στην υπερηφάνεια και της ζωής απέναντι στον θάνατο.

Στη σημερινή κοινωνία, όπου πολλοί άνθρωποι ζουν μέσα στο άγχος, στην ανασφάλεια και στην απογοήτευση, το μήνυμα του Σταυρού γίνεται ακόμη πιο επίκαιρο. Ο κόσμος γύρω μας συχνά προβάλλει την εύκολη ζωή, την επιτυχία χωρίς κόπο και την ευτυχία χωρίς θυσία. Όμως ο Χριστός μας δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο: τον δρόμο της αγάπης, της θυσίας και της υπομονής.

Ο καθένας από εμάς σηκώνει τον δικό του σταυρό. Άλλος κουβαλά την ασθένεια, άλλος τις οικογενειακές δυσκολίες, άλλος την μοναξιά, άλλος την οικονομική πίεση, άλλος την αγωνία για τα παιδιά του και το μέλλον τους. Αυτοί οι σταυροί πολλές φορές φαίνονται βαρείς και δύσκολοι. Όμως ο Χριστός μας λέει:

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀράτω τὸν σταυρόν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι».

Ο Σταυρός λοιπόν δεν είναι τιμωρία, αλλά δρόμος ζωής. Όταν ο άνθρωπος σηκώνει τον σταυρό του με πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, τότε αυτός ο σταυρός γίνεται δύναμη, γίνεται υπομονή, γίνεται ελπίδα.

Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως μάς καλεί να σταθούμε για λίγο μπροστά στον Σταυρό και να αναρωτηθούμε: ποια είναι η σχέση μας με τον Χριστό; Πόσο χώρο Του δίνουμε στη ζωή μας; Πόσο πρόθυμοι είμαστε να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε και να θυσιαστούμε για τον άλλον;

Ο Σταυρός μάς θυμίζει επίσης ότι μετά τον πόνο έρχεται η Ανάσταση. Καμία δυσκολία δεν είναι αιώνια. Καμία δοκιμασία δεν κρατά για πάντα. Ο δρόμος του Σταυρού οδηγεί πάντοτε στο φως της Αναστάσεως.

Γι’ αυτό σήμερα η Εκκλησία μάς καλεί όλους να πλησιάσουμε με πίστη και ευλάβεια τον Τίμιο Σταυρό, να τον προσκυνήσουμε και να ζητήσουμε από τον Χριστό να μας δίνει δύναμη στον αγώνα της ζωής.

Ας αφήσουμε για λίγο τις μέριμνες και τα βάρη της καθημερινότητας και ας σταθούμε μπροστά στον Σταυρό με ταπείνωση και προσευχή. Εκεί θα βρούμε παρηγοριά, εκεί θα βρούμε ελπίδα, εκεί θα βρούμε τη δύναμη να συνεχίσουμε.

Γιατί ο Σταυρός του Χριστού δεν είναι το τέλος της πορείας.

Είναι η αρχή της σωτηρίας.

«Τὸν Σταυρόν Σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα,

καὶ τὴν Ἁγίαν Σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν».