Στη Χαλκίδα, μεσημέρι, στο τέλος του πεζόδρομου της Αβάντων, ένα αυτοκίνητο ήταν παρκαρισμένο με αλάρμ. Και γεννιέται εύλογα μια απορία: τόσο μεγάλη ήταν η βιασύνη, ώστε να παρκάρει ακριβώς μπροστά στη ράμπα ΑμΕΑ; Κι όμως, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, υπήρχε διαθέσιμος χώρος λίγα μέτρα πιο μπροστά.
Δηλαδή, πέρα από το γεγονός ότι το όχημα έχει σταθμεύσει στην είσοδο – έξοδο του πεζόδρομου, εμποδίζοντας ουσιαστικά ακόμη και πιθανή διέλευση οχημάτων έκτακτης ανάγκης, ο οδηγός επέλεξε να αφήσει το αυτοκίνητο ακριβώς πάνω στη ράμπα πρόσβασης για άτομα με αναπηρία.
Και φυσικά, τα αλάρμ δεν μετατρέπουν μια παράνομη στάθμευση σε «ολιγόλεπτη διευκόλυνση». Είναι φώτα έκτακτης ανάγκης — απλώς στην ελληνική καθημερινότητα έχουμε συνηθίσει να τα χρησιμοποιούμε σχεδόν για τα πάντα.
