Ένας τύπος ναυαγεί σε ένα ερημικό νησί. Περνάνε 10 χρόνια ολομόναχος, μέχρι που μια μέρα βρίσκει ένα λυχνάρι στην άμμο. Το τρίβει και βγαίνει ένα τζίνι:
– «Έχεις μόνο μία ευχή! Σκέψου τη καλά».
Ο ναυαγός, γεμάτος νοσταλγία, λέει αμέσως:
– «Θέλω να επιστρέψω επιτέλους στο σπίτι μου, να με δει η γυναίκα μου!»
Το τζίνι τον πιάνει από το χέρι, πετάνε πάνω από τον ωκεανό και φτάνουν έξω από το σπίτι του. Το τζίνι τον αφήνει στο πεζοδρόμιο και εξαφανίζεται.
Ο άντρας συγκινημένος χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγει η γυναίκα του, τον κοιτάζει με παγωμένο βλέμμα και του λέει:
– «Καλά, πού γυρνάς 10 χρόνια; Πού ήσουν;»
Και ο ναυαγός παγώνει, κοιτάζει τον ουρανό και φωνάζει:
– «Τζίνι, ξέχνα το! Πάμε πίσω στο νησί!»