Ένα από τα βασικότερα και ουσιαστικότερα ζητήματα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα είναι οι κτηριακές υποδομές του. Το κτηριακό περιβάλλον όπου γίνεται κάθε εκπαιδευτική διαδικασία είναι αυτό που χρειάζεται να παρέχει κυρίως στους μαθητές ,τους εκπαιδευτικούς και το προσωπικό πρωτίστως ασφάλεια και υγιεινή, αλλά και να είναι ευχάριστο για τα παιδιά.
Σύμφωνα με τις
ανακοινώσεις της κυβέρνησης, στη Β’ φάση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου»
εντάσσονται 238 σχολεία και σχολικά συγκροτήματα σε 132 δήμους της Χώρας, με
χρηματοδότηση ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ από τις συστημικές τράπεζες. Δηλαδή,
σε σύνολο χιλιάδων σχολικών κτηρίων πανελλαδικά, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως
«λύση» παρεμβάσεις που αφορούν ένα πολύ μικρό μόνο μέρος των πραγματικών
αναγκών. Ένα πρόγραμμα που στην Α ΄φάση του
η αλήθεια είναι πως στην ολοκλήρωσή του δεν άφησε και τα καλύτερα
αποτελέσματα. Οι παρεμβάσεις που έγιναν πολλές φορές δημιούργησαν μεγαλύτερα
προβλήματα από ότι έλυσαν, με κακοτεχνίες και υλικά ακατάλληλα για παιδιά.
Παρόλα αυτά στην Εύβοια δυστυχώς δεν εντάσσεται κανένα
σχολείο στη Β΄ φάση. Δηλαδή ακόμη και με αυτό το πρόγραμμα κανένα σχολείο της Χαλκίδας ,της Εύβοιας δεν θα
συντηρηθεί, ενώ οι ανάγκες σε όλο το νησί μας είναι τεράστιες.
Καθημερινά μαθητές
και εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε σχολεία με σοβάδες και οροφές που καταρρέουν,
αίθουσες που πλημμυρίζουν με την πρώτη βροχή, με προβλήματα θέρμανσης και
ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, με ελλιπή μέτρα πυρασφάλειας, με ανεπαρκείς
αντισεισμικούς ελέγχους, σε κοντέινερ και προκατασκευασμένες αίθουσες η
διάρκεια ζωής των οποίων έχει ξεπεράσει τους προβλεπόμενους χρόνους, με
ελλείψεις σε χώρους άθλησης και εργαστήρια. Σε σχολικά κτήρια δεκαετιών χωρίς
ουσιαστική συντήρηση.
Η κυβέρνηση επιχειρεί για ακόμη μία φορά να παρουσιάσει ως
«σημαντική παρέμβαση» ένα πρόγραμμα περιορισμένων και αποσπασματικών
παρεμβάσεων στα σχολικά κτήρια, την ώρα που η κατάσταση στις δημόσιες σχολικές
υποδομές σε όλη τη Χώρα παραμένει τραγική, και που δυστυχώς και αυτή της η
«παρέμβαση» δεν γίνεται ισότιμα προς όλους τους νομούς και τα σχολεία
,αποκλείοντας ολόκληρη την Εύβοια.
Ακόμη πιο
προκλητικό είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση εμφανίζει ως «σωτηρία» τη
χρηματοδότηση από τις συστημικές τράπεζες. Δηλαδή, αντί το κράτος να
εξασφαλίζει σταθερή και επαρκή δημόσια χρηματοδότηση για ασφαλή σχολεία,
επιλέγει να μετατρέπει μια στοιχειώδη κοινωνική υποχρέωση σε πεδίο χορηγιών,
δωρεών και εταιρικής προβολής.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου
απαιτεί εδώ και τώρα:
• Ένα
γενναίο πρόγραμμα συντήρησης όλων των σχολικών μονάδων.
• Άμεσους
και επαναλαμβανόμενους αντισεισμικούς ελέγχους σε όλα τα σχολεία.
• Κατασκευή
νέων, σύγχρονων και ασφαλών σχολικών μονάδων όπου υπάρχουν ανάγκες.
• Μόνιμη
αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τη σχολική στέγη και τις υποδομές.
• Κατάργηση
της λογικής της μεταβίβασης των «ευθυνών» του κράτους σε χορηγούς και της ιδιωτικοποίησης πλευρών της δημόσιας
εκπαίδευσης.
Η δημόσια παιδεία χρειάζεται πραγματικές επενδύσεις,
ασφαλείς υποδομές και ένα κράτος που θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του απέναντι
στα παιδιά και την κοινωνία. Η ασφάλεια και η μόρφωση των παιδιών μας δεν είναι
κόστος. Είναι δικαίωμα και κοινωνική υποχρέωση
