Η μεγάλη μας ομάδα, το καμάρι του Ευβοϊκού ποδοσφαίρου, που ανέδειξε μεγάλα αθλητικά ταλέντα, που είχε επίσης σημαντικές διοικήσεις όπως ο Σπύρος Αλεξάνδρου, ο Τάσος Καμπούρης ο Μιχάλης Εμμανουηλίδης, για να μην αναφερθώ στους νεότερους, που είναι εν ζωή. Αυτή, λοιπόν η ομάδα, που πρωταγωνίστησε και στην πρώτη Εθνική κατηγορία το τελευταίο διάστημα βρέθηκε να διασύρεται. Όχι τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο, όσο πρωτίστως σε ηθικό. Έφτασαν μέχρι λαχνούς μαϊμού να διακινούν.
Έτσι λοιπόν είχαμε δύο εναλλακτικές, ή η ομάδα αυτή θα διαλυόταν, που ήταν πιο έντιμη λύση με σχέση με όλα αυτά που συνέβαιναν ή να υπάρξει ένα θαύμα, και το θαύμα αυτό έγινε, και λέγεται: Βασίλης Ταρνανάς! Ένας άνθρωπος με κύρος, με λόγο, με επιφάνεια, με μεγάλη προσφορά στην κοινωνία και στον αθλητισμό. Μαζί του έχει επίσης σημαντικούς συνεργάτες, τους οποίους συγχαίρω. Θα αναφερθώ μόνο στον Τάσο τον Καρυστινό, έναν άνθρωπο με εμπειρία, που έχει κάνει "πολλά χιλιόμετρα" για τον ΑΟΧ. Έτσι, λοιπόν, ο πρώτος λόγος της παρουσίας μου είναι για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε αυτούς τους ανθρώπους και κυρίως στον Βασίλη τον Ταρνανά και ο δεύτερος είναι για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όλους εσάς που κρατήσατε ζωντανή την ελπίδα του ΑΟΧ , ιδιαίτερα δε στον Γιάννη τον Παύλου τον φίλο μου, στον Πάνο τον Τοκπασίδη, διότι κατόρθωσαν ,παρά τα προβλήματα, να κατεβαίνει η ομάδα στους αγωνιστικούς χώρους.
Και μία παράκληση, να μην ξεχάσουμε ποτέ από ποιο σημείο, που ξύναμε τον πάτο του βαρελιού, από ποιο σημείο οι άνθρωποι αυτοί παίρνουν τον ΑΟΧ και να μην είμαστε ανυπόμονοι. Θα έχουμε θετικές στιγμές, θα έχουμε και αρνητικές. Αυτό που έχει σημασία όμως είναι να εξυγιάνουμε την ομάδα, να αποκτήσει και πάλι την αξιοπιστία της και θα έρθει ο καιρός σε ένα πλάνο δύο τριών ετών να πρωταγωνιστήσει και πάλι.
Μην αρχίσουμε την γκρίνια, αν φύγουν αυτοί οι άνθρωποι έρχεται μετά η καταστροφή. Και είμαι σίγουρος ότι με αυτή τη διοίκηση ο ΑΟΧ θα γυρίσει και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Θεός του Α.Ο. Χαλκίς είναι μεγάλος!"
