Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η κριτική προς τη δημοτική αρχή είναι όχι μόνο θεμιτή αλλά και αναγκαία. Οι πολίτες και τα δημόσια πρόσωπα έχουν κάθε δικαίωμα να αξιολογούν αποφάσεις, να διαφωνούν και να καταθέτουν διαφορετικές προτάσεις για το μέλλον του Δήμου.
Ωστόσο, όταν η κριτική προέρχεται από πρόσωπα που κατά το παρελθόν κατείχαν θέσεις ευθύνης στη διοίκηση του Δήμου, οφείλει να συνοδεύεται και από μια δόση αυτοκριτικής. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανθρώπους που συμμετείχαν ενεργά στη διοίκηση της δημοτικής αρχής του Χρήστου Παγώνη και είχαν καθοριστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων και στη λειτουργία της παράταξης.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι επί δημαρχίας Παγώνη υλοποιήθηκαν σημαντικά έργα και παρεμβάσεις. Ωστόσο, είναι επίσης γεγονός ότι η έλλειψη συνοχής, οι προσωπικές στρατηγικές και οι διαφορετικές κατευθύνσεις που ακολούθησαν ορισμένα στελέχη της τότε δημοτικής ομάδας συνέβαλαν στη φθορά της παράταξης και τελικά στη βαριά εκλογική της ήττα.
Γι’ αυτό και προκαλεί εντύπωση όταν σήμερα κάποιοι εμφανίζονται ως αυστηροί κριτές των πάντων, παραβλέποντας τις δικές τους ευθύνες για επιλογές και συμπεριφορές του παρελθόντος. Η πολιτική αξιοπιστία δεν χτίζεται μόνο με την κριτική προς τους άλλους, αλλά και με την ειλικρινή αποτίμηση του δικού μας ρόλου στα γεγονότα που προηγήθηκαν.
Η κριτική, λοιπόν, είναι χρήσιμη και απαραίτητη. Όταν όμως συνοδεύεται από μνήμη, συνέπεια και αυτογνωσία, γίνεται ακόμη πιο ουσιαστική και πειστική.
