Η ενασχόληση με τα κοινά είναι αναμφίβολα μια αξιέπαινη επιλογή. Η διάθεση προσφοράς προς την τοπική κοινωνία αποτελεί βασικό στοιχείο της δημοκρατίας και της αυτοδιοίκησης. Υπάρχουν όμως στιγμές που η επιμονή μετατρέπεται σε εμμονή και η φιλοδοξία σε αδυναμία αποδοχής της πραγματικότητας.
Στη Χαλκίδα υπάρχουν πρόσωπα που δοκιμάστηκαν στις δημοτικές εκλογές του 2019 και δεν κατάφεραν να εκλεγούν. Επέστρεψαν στις εκλογές του 2023 με την ελπίδα ότι οι πολίτες θα τους εμπιστευθούν, όμως το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Παρ' όλα αυτά, ήδη συζητούν και προετοιμάζονται για μια νέα υποψηφιότητα το 2028.
Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι αν έχουν πραγματικά αφουγκραστεί το μήνυμα της κοινωνίας. Όταν οι πολίτες σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις δεν επιλέγουν κάποιον για το δημοτικό συμβούλιο, ίσως θα έπρεπε να υπάρξει ένας προβληματισμός για το αν η διαδρομή αυτή έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Η προσφορά στον τόπο δεν περιορίζεται σε ένα ψηφοδέλτιο ή σε μια υποψηφιότητα. Υπάρχουν δεκάδες τρόποι να είναι κανείς ενεργός πολίτης, να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή, στον πολιτισμό, στον εθελοντισμό, στις επαγγελματικές και κοινωνικές δράσεις της πόλης. Η αυτοδιοίκηση δεν είναι ο μοναδικός δρόμος για να προσφέρει κάποιος.
Ίσως, λοιπόν, κάποιοι να χρειάζονται έναν φίλο να τους πει με ειλικρίνεια ότι η ζωή έχει και άλλα όμορφα πράγματα πέρα από τη μόνιμη προεκλογική ετοιμότητα. Γιατί άλλο η αγάπη για τον τόπο και άλλο η διαρκής αναζήτηση μιας εκλογικής δικαίωσης που οι πολίτες έχουν ήδη αρνηθεί δύο φορές.
Στο τέλος της ημέρας, η δημοκρατία μιλά μέσα από την κάλπη. Και η ωριμότητα ενός πολιτικού προσώπου δεν φαίνεται μόνο όταν διεκδικεί, αλλά και όταν γνωρίζει πότε πρέπει να κάνει στην άκρη, αφήνοντας χώρο σε νέους ανθρώπους, νέες ιδέες και νέες προτάσεις για το μέλλον της Χαλκίδας.
