Η εικόνα μιλάει από μόνη της. Ο ποδηλατόδρομος της οδού Βενιζέλου στη Χαλκίδα σχεδιάστηκε για ποδήλατα. Όχι για αυτοκίνητα, όχι για στάθμευση «δύο λεπτών», όχι για εξυπηρετήσεις της στιγμής.
Κι όμως, για ακόμη μία φορά, ένας οδηγός αποφάσισε ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους τους άλλους. Το όχημα βρίσκεται πάνω στον ποδηλατόδρομο, μετατρέποντας μια υποδομή που κατασκευάστηκε με χρήματα των πολιτών σε προσωπική θέση στάθμευσης.
Την ώρα που η πόλη προσπαθεί να αποκτήσει σύγχρονες μορφές μετακίνησης, να ενισχύσει τη χρήση του ποδηλάτου και να βελτιώσει την οδική ασφάλεια, κάποιοι επιμένουν να αντιμετωπίζουν τους δημόσιους χώρους σαν ιδιοκτησία τους.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Είναι η νοοτροπία. Η λογική του «θα σταματήσω για λίγο», «δεν πειράζει», «έτσι κάνουν όλοι». Μια νοοτροπία που ακυρώνει κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού και δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τους συμπολίτες που επιλέγουν το ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους.