Οικογένειες χάνουν τη δυνατότητα για δωρεάν υποδοχή των βρεφών στους οικείους σταθμούς, ακριβώς λόγω της λήψης του επιδόματος… τοκετού.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Στα επιδόματα και τις οριζόντιες παροχές, αντί των κινήτρων για εργασία/επιχειρηματικότητα, των ευκαιριών και των αμοιβών, φαίνεται ότι θα κινηθούν οι κυβερνητικές εξαγγελίες στη Θεσσαλονίκη σε περίπου ένα μήνα από τώρα (ΔΕΘ).
Ωστόσο, ακόμη και πίσω από τις… επιδοματικές εξαγγελίες κρύβονται πολλές παγίδες οι οποίες, τελικά, ακυρώνουν ακόμη και αυτές τις μικρές/αντιπαραγωγικές μεταβιβάσεις… Ή, άλλες φορές, επιδοτούν τον τοκετό, αλλά στερούν πόρους από την ανατροφή του παιδιού…
Πρώτο πρόβλημα είναι η μη τιμαριθμοποίηση των εισοδηματικών ορίων καταβολής όλων αυτών των επιδομάτων.
Και ναι μεν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αυξήθηκε πέρυσι (432 ευρώ για 4μελή οικογένεια), από την άλλη πλευρά, όμως, τα κριτήρια (οικογενειακό εισόδημα) για τα επιδόματα παιδιών προς τους απασχολούμενους παραμένουν στα ίδια επίπεδα εδώ και χρόνια. Με αποτέλεσμα, πολλές οικογένειες να αποκλείονται των ενισχύσεων για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, μόνο και μόνο από τις ετήσιες αναπροσαρμογές του βασικού μισθού, τις προβλέψεις των Συλλογικών Συμβάσεων ή το τεκμαρτό εισόδημα των ελευθέρων επαγγελματιών (σ.σ. κατ΄ ελάχιστον 14 βασικοί μισθοί ανειδίκευτου εργάτη, συν τις 3ετίες ωρίμανσης/παραμονής στο επάγγελμα).
Παράδειγμα για το επίδομα παιδιού
Για παράδειγμα, για το επίδομα των 70 ευρώ το μήνα ανά παιδί απαιτείται το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα να είναι κάτω από 6.000 ευρώ (σχεδόν λιγότερα από 428 ευρώ το μήνα για έναν μισθωτό), ενώ όσοι έχουν πάνω από 15.000 ευρώ το χρόνο δεν δικαιούνται επιδόματος τέκνων!
Πέραν της μη τιμαριθμοποίησης των ορίων για την καταβολή των επιδομάτων, μεγάλο πρόβλημα υπερφορολόγησης προκύπτει και από τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας. Η οποία παραμένει αυτούσια εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Με αποτέλεσμα να υπερφορολογούνται οι απασχολούμενοι, κυρίως οι μισθωτοί και συνταξιούχοι που διαθέτουν αφορολόγητο.
Καθώς οι μικροαυξήσεις στο ύψος του πληθωρισμού (ή κατώτερες αυτού όπως συμβαίνει με τους συνταξιούχους), να τους οδηγούν σε υψηλότερες φορολογικές κλίμακες…
Κοντολογίς, ό,τι ανακοινώνει σαν προεκλογικές παροχές η κυβέρνηση, είτε τα παίρνει πίσω μέσω της άμεσης υπερφορολόγσης (σ.σ. πέραν της έμμεσης φορολογίας, της ακρίβειας και του ΦΠΑ), είτε αποκλείει πολλές κατηγορίες λόγω τεχνητής ανόδου των (πληθωρισμένων) εισοδημάτων τους.
Πρόσθετα:
- Πολλοί συνταξιούχοι (π.χ. του πρώην ΟΓΑ της περιόδου 2019-21) λαμβάνον συνολικά μικρότερος παροχές (416 ευρώ), παρά τα 31 ή 33 έτη ασφάλισης και καταβολής εισφορών, από τους ανασφάλιστους ηλικιωμένους (418 ευρώ) που δεν πλήρωσαν εισφορές…
- Οι φοιτητές χάνουν το φοιτητικό/στεγαστικό επίδομα γιατί εργάζονται σεζόν και λαμβάνουν 3.000 ευρώ συνολικά το χρόνο. Πρόκειται για το πιο κραυγαλέο αντικίνητρο στην σταδιακή ένταξη των νέων στην αγορά εργασίας και μάλιστα σε έναν κλάδο που αναζητά προσωπικό, με τους ξενοδόχους να αιτούνται μετάκλησης ξένων εργατών…
- Λόγω της… αναπροσαρμογής των εισοδημάτων (ανόδου για την κάλυψη μέρους του πληθωρισμού), πολλές οικογένειες χάνουν το voucher για το βρεφονηπιακό σταθμό (ΕΣΠΑ).
- Ακόμη χειρότερα, οικογένειες χάνουν τη δυνατότητα για δωρεάν υποδοχή των βρεφών στους οικείους σταθμούς, ακριβώς λόγω της λήψης του επιδόματος… τοκετού. Δηλαδή το κράτος επιδοτεί τη μητέρα για τη νέα ζωή που έφερε στο κόσμο, αλλά αποκλείει το παιδί από τον βρεφονηπιακό σταθμό και τη μητέρα (ή τον πατέρα) από το να εργαστεί για να το θρέψει…
Το εντυπωσιακό με τις ανωτέρω κρατικές ακρότητες (σ.σ. μερικές μόνο απ όσες διατηρούνταν -εντεινόμενες μάλιστα- όλα αυτά τα χρόνια), είναι το γεγονός ότι αυτές πλήττουν την οικογένεια. Τη στιγμή μάλιστα που η Ελλάδα αντιμετωπίζει τόσο οξύ δημογραφικό/εθνικό πρόβλημα…
iEidiseis.gr
