Μια επώδυνη απώλεια καλούνται να διαχειριστούν ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και η Ζέτα Μακρυπούλια αφού έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη τους σκυλίτσα, η Ζάννη.
Το ζευγάρι είχε υιοθετήσει τη Ζάννη όσο ήταν μαζί. Η Ζέτα Μακρυπούλια έχει διηγηθεί στην εκπομπή του Γιώργου Δάσκαλου «Σαν το σκύλο με τη γάτα» την ιστορία της Ζάννης:
«Τη Ζάννη την γνώρισα στην Εύβοια, έξω από μια ταβέρνα. Ήταν αδέσποτο. Ήταν λίγο καρμικό το πώς γνωριστήκαμε… Η σχέση μου με τα ζώα μέχρι να γνωρίσω τη Ζάννη ήταν τυπική… μέσα στο σπίτι δεν ήμουν εξοικειωμένη λόγω ενός φόβου που είχα και έχω για όλα τα ζώα, που δεν μπορώ να προσδιορίσω, και φυσικά για την καθαριότητα και όλα αυτά που μου έχει περάσει η μαμά μου. Μόλις την είδα λέω "Αχ, τι ωραίο σκυλάκι" και με το που το είπα μου λέει ο Μιχάλης "ή τώρα ή ποτέ, θα το πάρουμε, τελείωσε". Έτσι βρέθηκα με ένα σκυλί και ένιωσα μια αγάπη που δεν την είχα ξανανιώσει. Είμαι πολύ χαρούμενη που έχω πια ζώο. Είναι λίγο κακομαθημένη αλλά την αγαπάω τόσο πολύ…»
Πριν από αρκετά χρόνια, ύστερα από ένα χειρουργείο στη σπονδυλική της στήλη, η σκυλίτσα δεν περπάτησε ξανά και το ζευγάρι απευθύνθηκε στον Βασίλη Τζιγκούρα, για να τους φτιάξει ένα αναπηρικό αμαξίδιο για εκείνη. Έτσι η Ζάννη απέκτησε ξανά τη δυνατότητα να κάνει τις βόλτες της χωρίς κανένα πρόβλημα παρά την αναπηρία της.
Μετά τον χωρισμό του ζευγαριού, αποφάσισαν να έχουν από κοινού την επιμέλεια της Ζάννης όπως είχε πει η ίδια η παρουσιάστρια ενώ στο Instagram την είχαμε δει σε πολλά ταξίδια της να έχει μαζί της την σκυλίτσα τους.
Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης αποχαιρέτησε την τετράποδη συνοδοιπόρο του με φωτογραφίες και ένα συγκινητικό κείμενο αποκαλύπτοντας ότι το πρώην ζευγάρι ήταν μαζί στο τελευταίο αντίο, όταν η Ζάννη «έφυγε»:
«Ζάννη μου, ήσουν το ωραιότερο δώρο που μου έκανε η ζωή.
Όταν σε βρήκαμε, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πόσα θα μας χάριζες, πόσα θα μας μάθαινες. Για τη δύναμη της ψυχής, την αγάπη χωρίς όρους, την αφοσίωση. Για το πώς συνεχίζεις να χαίρεσαι τη ζωή ακόμη κι όταν η ζωή δεν σου τα έχει χαρίσει όλα.
Την ημέρα που έφυγες, σε φιλήσαμε με δάκρυα στο πρόσωπο, σε κρατήσαμε σφιχτά στην αγκαλιά μας κι έκλεισες τα μάτια για πάντα…
Πέταξες ψηλά, σ’ εκείνα τα μέρη που οι ψυχές των αγαπημένων ζουν αιώνια.
Σήμερα, η σκέψη μου είναι πιο πολύ από ποτέ κοντά σου, νιώθοντας ευγνωμοσύνη για όλα όσα μας έδωσες.
Ξεκουράσου, όμορφή μου.Μου λείπεις, άγγελέ μου».
womenonly.skai.gr
