Σάββατο 15 Αυγούστου 2026

Σκύρος: Παραιτείται και φεύγει από το νησί ο πρόεδρος της «Ανεμόεσσας», Γιώργος Γεωργούδης – «Η Σκύρος για μένα τελείωσε»


Με μια συγκινησιακά φορτισμένη ανακοίνωση ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σκύρου «ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ», Γιώργος Γεωργούδης έκανε γνωστό ότι αποχωρεί από το νησί.

Μετά από ένα σοβαρό και δυσάρεστο περιστατικό, ο κ. Γεωργούδης γνωστοποίησε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης την απόφασή του να αποχωρήσει οριστικά από το νησί, εξαπολύοντας παράλληλα δριμύ «κατηγορώ» κατά των τοπικών αρχών και των κρατικών δομών.

Στην ανάρτησή του, ο πρόεδρος του συλλόγου περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί στο νησί αναφορικά με την ασφάλεια και την υγειονομική περίθαλψη, κάνοντας λόγο για «κρατική ολιγωρία του ΕΚΑΒ και της Αστυνομίας», καθώς και για «αδιαφορία και περιφρόνηση» από την πλευρά της δημοτικής αρχής και της διοίκησης της Ναυτικής Εταιρείας Σκύρου (ΣΝΕ).
Ο κ. Γεωργούδης συνδέει άμεσα την απόφασή του με την προσωπική του ασφάλεια και το μέλλον της οικογένειάς του, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Το παιδί που περιμένουμε έχω σκοπό να μεγαλώσει και με έναν πατέρα. Δεν έχω καμία πρόθεση να παίζω κορώνα-γράμματα με τη ζωή, με την ανθρώπινη αξία και το δικαίωμα στην περίθαλψη».

Καταγγέλλοντας ένα διαρκές «μπαλάκι» ευθυνών μεταξύ των αρμοδίων, ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως αρνείται να συμβιβαστεί με την έλλειψη των αυτονόητων αγαθών, όπως η ανθρωπιά και ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή, τονίζοντας πως στο εξής θα επισκέπτεται τη Σκύρο μόνο ως απλός τουρίστας.

Ιδιαίτερα φορτισμένο είναι το κλείσιμο της δήλωσής του, όπου ζητά συγγνώμη από τα μέλη του συλλόγου, τους συνεργάτες του και τους κατοίκους του νησιού, επειδή αδυνατεί πλέον να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους. «Ζητώ συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να κάθομαι και να μην μιλάω για τα αυτονόητα επειδή κάποιοι θέλουν να σωπαίνουμε. Ζητώ συγγνώμη Σκύρο, δεν μπορέσαμε. Φοβάμαι. Ως εδώ», αναφέρει, αφήνοντας σαφείς αιχμές για πιέσεις ή προσπάθειες συγκάλυψης των προβλημάτων.

Η παραίτηση και η φυγή ενός ανθρώπου με έντονη πολιτιστική και κοινωνική δράση αφήνει ένα μεγάλο κενό στην τοπική κοινωνία και ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τις ελλείψεις στις υποδομές των νησιωτικών περιοχών.