Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Αποχώρηση Γιάννη Μπάρμπα από τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο


ΑΠΟΧΩΡΩ. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ.

Από το Γκάζι στο Χίλτον, ένα τσιγάρο δρόμος.

Την αποχώρησή του από τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο ανακοινώνει ο Γιάννης Μπάρμπας, Φυσικός – Περιβαλλοντολόγος, καταγγέλλοντας τον προεδρικό συγκεντρωτισμό και τις ανακοινωμένες διαδικασίες της METAGORA. Στη δήλωσή του αναφέρει:

Αποχωρώ από τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο και καταγγέλλω τον προεδρικό συγκεντρωτισμό που ακυρώνει στην πράξη την υπόσχεση ενός κόμματος των μελών. Η ευθύνη έχει πολιτική διεύθυνση: ανήκει στην ηγεσία και πρωτίστως στον Στέφανο Κασσελάκη.

Η METAGORA, όπως περιγράφεται στο ανακοινωμένο πρόγραμμα, αποτυπώνει αυτή την υποχώρηση. Τέσσερα debate, επιλεγμένοι ομιλητές, παρεμβάσεις στελεχών και ένα ακροατήριο του οποίου η αποφασιστική αρμοδιότητα παραμένει χωρίς σαφή διαδικαστική κατοχύρωση. Πολιτική διημερίδα με συνεδριακή επιγραφή. Σκηνοθεσία συμμετοχής στη θέση της συλλογικής εξουσίας.

Το καταστατικό ορίζει το συνέδριο ως ανώτατο όργανο όλων των μελών, που αποφασίζει κυρίαρχα την πολιτική του κόμματος και εγκρίνει απολογισμούς. Στο πρόγραμμα απουσιάζει διακριτή διαδικασία ελεύθερων τοποθετήσεων, συζήτησης τροπολογιών και έγκρισης συλλογικής πολιτικής απόφασης. Ο χαιρετισμός δεν είναι απολογισμός. Η παρουσία στην αίθουσα δεν είναι άσκηση εξουσίας.

Η εγκύκλιος προβλέπει ερωτήσεις, παρεμβάσεις και ηλεκτρονική ψηφοφορία μετά το συνέδριο, αφού προηγηθεί επεξεργασία από την Επιτροπή Πολιτικού Προγράμματος. Δεν εξηγεί επαρκώς πώς τα μέλη μπορούν να τροποποιήσουν τις τελικές διατυπώσεις και πώς οι διαφορετικές προτάσεις τους θα φτάσουν στην κρίση όλων. Τα ζωντανά γκάλοπ δηλώνονται μη δεσμευτικά.

Το μέλος που δικαιούται να αποφασίζει αντιμετωπίζεται ως ακροατής που μπορεί να υποβάλει ερωτήσεις. Αυτή είναι η πολιτική υποβάθμιση που καταγγέλλω.

Το πλήρες πρόγραμμα και οι ομιλητές γνωστοποιήθηκαν την παραμονή της έναρξης, όταν άνθρωποι είχαν ήδη δεσμευτεί με εισιτήρια και ξενοδοχεία. Εγώ, από τη Χαλκίδα, μπορούσα να πάω με το αυτοκίνητό μου και να επιστρέψω. Ο άνθρωπος από τη Ρόδο, την Κρήτη ή το Διδυμότειχο μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπος με σημαντική οικονομική ζημιά αν ακύρωνε.

Η πλήρης ενημέρωση όφειλε να προηγηθεί των κρατήσεων. Όσοι είχαν πληρώσει από την τσέπη τους τα εισιτήρια και τα ξενοδοχεία τους είχαν δικαίωμα να γνωρίζουν εγκαίρως σε ποια διαδικασία καλούνταν να συμμετάσχουν. Τα προσωπικά τους έξοδα δεν αποτελούσαν λευκή επιταγή προς τη διοργάνωση.

Η μνήμη επιστρέφει στο Γκάζι, στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Νοέμβριο του 2024, στις καταγγελίες αποκλεισμών και στους ανθρώπους έξω από τον συνεδριακό χώρο. Ο Στέφανος Κασσελάκης κατήγγειλε τότε την ακύρωση της συμμετοχής εκλεγμένων συνέδρων. Η δημιουργία του νέου πολιτικού χώρου συνδέθηκε με την υπόσχεση αποκατάστασης της εσωκομματικής δημοκρατίας.

Αυτή η αφετηρία γεννά αυξημένη ευθύνη. Δεν δίνει δημοκρατικό συγχωροχάρτι.

Σήμερα η πόρτα ανοίγει, αλλά η δυνατότητα των μελών να καθορίσουν την πολιτική παραμένει ανεπαρκώς διασφαλισμένη. Οι μηχανισμοί διαφέρουν. Το ερώτημα επιμένει: ποιος έχει την πραγματική εξουσία;

Η αλλαγή διεύθυνσης, ονόματος και συνεδριακού χώρου δεν συνιστά δημοκρατική αναγέννηση.

Η διαφωνία μου έχει συγκεκριμένο υπόβαθρο. Ως Οργάνωση Εύβοιας καταθέσαμε τεκμηριωμένες παρεμβάσεις για κρίσιμα ζητήματα υγείας και περιβάλλοντος. Μόνο μία υιοθετήθηκε ως επίσημη θέση: η παρέμβαση για την παραγωγή γερμανίου στην Αντίκυρα.

Για την περιβαλλοντική ρύπανση στην Αυλίδα και για τον χώρο υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων στο Σχηματάρι, θέμα με το οποίο ασχολούμαι από το 2021, θέση δεν πήραν.

Ουσιαστική, αιτιολογημένη απάντηση από τους αρμοδίους δεν λάβαμε.

Η τεκμηρίωση κατατέθηκε. Η πολιτική ευθύνη έμεινε αναπάντητη. Μήπως η σιωπή συνδέεται με φόβο σύγκρουσης με τα ισχυρά συμφέροντα που θίγονται; Η ηγεσία οφείλει δημόσια εξήγηση. Η ανεξαρτησία κρίνεται εκεί όπου η τοποθέτηση έχει κόστος.

Δύο διαδοχικά καλοκαίρια κάλεσα τον Πρόεδρο στη Βόρεια Εύβοια, στην επέτειο της καταστροφικής πυρκαγιάς της 3ης Αυγούστου. Έστειλα τεκμηρίωση και ζήτησα να ακούσει τους κατοίκους και να διαμορφωθούν συγκεκριμένες κομματικές δεσμεύσεις. Και τις δύο φορές δεν υπήρξε ανταπόκριση. Η επαναλαμβανόμενη απουσία εκθέτει το χάσμα ανάμεσα στην κοινωνική ρητορική και στις προτεραιότητες της ηγεσίας.

Προέρχομαι από τη ριζοσπαστική Αριστερά. Η αναζήτησή μου για ευρύτερες προοδευτικές και δημοκρατικές συναντήσεις είχε αρχίσει ήδη όταν ήμουν στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, την περίοδο της μετεξέλιξής του σε ΣΥΡΙΖΑ–Προοδευτική Συμμαχία. Το βήμα προς το προοδευτικό Κέντρο δεν σήμαινε εγκατάλειψη της δημοκρατίας, του σοσιαλισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτές τις αξίες υπηρετεί και η μελέτη μου για την αξιοπρεπή διαβίωση και τον μισθό που μπορεί να την εξασφαλίσει.

Μετακινήθηκα στην πολιτική γεωγραφία. Δεν εκχώρησα τις αρχές μου.

Δεν θα παραδώσω την πολιτική μου υπόσταση στην αυλή οποιουδήποτε προέδρου. Θα συνεχίσω τη δημόσια παρέμβασή μου για την Εύβοια, το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και την αξιοπρεπή ζωή.

Το όνομά μου, η δουλειά μου και η παρουσία μου δεν προσφέρονται ως δημοκρατικό άλλοθι στην πολιτική των λίγων.

Γιάννης ΜΠΑΡΜΠΑΣ

Φυσικός – Περιβαλλοντολόγος

MSc Κλιματική Κρίση