Είναι πρωτοφανές, και όμως συνέβη: Ενας πολιτικός αρχηγός
ζητά 1 εκατομμύριο ευρώ από άλλον πολιτικό αρχηγό. Ο λόγος για τον Πάνο
Καμμένο, που έκανε αγωγή στον Σταύρο Θεοδωράκη, αλλά και στον αρθρογράφο και
σκιτσογράφο Ανδρέα Πετρουλάκη.
Αφορμή ήταν το άρθρο του Ανδρέα Πετρουλάκη με τίτλο «Π.
Καμμένος. Εχουν αρχίσει και του μοιάζουν». Ο Ανδρέας Πετρουλάκης περιγράφει τι
ακριβώς συνέβη και γιατί ο αρχηγός των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργός Εθνικής
Αμυνας ζητά αυτό το ποσό, που ο σκιτσογράφος χαρακτηρίζει εξοντωτικό:
«Άλλο ένα επεισόδιο στη βιομηχανία αγωγών που αποσκοπούν
στην τρομοκράτηση της ελευθερίας της έκφρασης. Μετά τον κ. Κουρή, ο κ. Καμμένος
άσκησε αγωγή εναντίον μου για άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο Πρόταγκον. Ζητά 1
εκατομμύριο ευρώ από μένα και κάνει το λάθος να ζητά και 1 εκατομμύριο από τον
Σταύρο Θεοδωράκη ως ιδιοκτήτη του σάιτ, αγνοώντας προφανώς ότι έχει μεταβιβάσει
το σύνολο των μετοχών του και δεν έχει καμία σχέση πια με το Πρόταγκον,
παραπονούμενος για προσβολή της προσωπικότητάς του. Προσβολή για αξιολογικές
κρίσεις που διατύπωσα, ασφαλώς πολύ πιο ήπιες από αυτές που κατά καιρούς έχει
εκφράσει ο ίδιος υπουργός Εθνικής Άμυνας. Και μόνο από το εξοντωτικό ποσό που
ζητεί ως αποζημίωση δείχνει ότι η αγωγή χρησιμοποιείται για να φιμώσει την κριτική
και τον δημόσιο διάλογο.
Στο κείμενο στο οποίο αναφέρεται ο κ. Καμμένος, όπως εύκολα
μπορείτε να διαπιστώσετε, υποστηρίζω πολιτικές απόψεις, χρησιμοποιώ πολιτικούς
χαρακτηρισμούς για την πρόσφατη και παλαιότερη πολιτεία του, αναφέρομαι δε σε
γνωστά σε όλους μας περιστατικά που χαρακτηρίζουν τη θητεία του, όπως έχει
αυτονόητη υποχρέωση κάθε δημοσιογράφος να κάνει απέναντι στα δημόσια πρόσωπα.
Αλήθεια, δεν έχει βήμα στον δημόσιο λόγο να υπερασπιστεί τον εαυτό του ο
υπουργός; Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι δεν θα ακουγόταν ο αντίλογός του και
διάλεξε να απαντήσει με αγωγή;
Ασφαλώς όχι. Επιλογή του είναι ο εκφοβισμός και ο
παραδειγματισμός των υπολοίπων, αλλά πλανάται ο κ. Καμμένος. Δεν σκοπεύουμε να
καταθέσουμε τη δημοσιογραφική μας ταυτότητα, οι συνάδελφοί μου και εγώ, επειδή
γινόμαστε ενοχλητικοί σε κείνον ή σε άλλους. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής,
δεν νοείται δημοκρατία χωρίς ελεύθερο διάλογο και καθήκον των δημοσιογράφων
είναι ο έλεγχος των δημοσίων προσώπων.»
Ακολουθεί το επίμαχο άρθρο που δημοπιεύθηκε στις 17
Μαρτίου οδήγησε τον Πάνο Καμμένο στην
αγωγή:
«H συμμετοχή του κ. Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου
ήταν κάρφος στο μάτι των κομμάτων που τη στήριξαν. Ουδέποτε ξέπλυναν την ντροπή
εκείνη, κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΔΗΜΑΡ αργότερα, που υποχρεώθηκε να
συγκυβερνήσει με τον γνωστού φιλοχουντικού και τραμπούκικου παρελθόντος κ.
Βορίδη. Όπως ήταν φυσικό όλοι οι αριστεροί αναλυτές, δημοσιογράφοι και
πολιτικοί, επί μία τριετία άρχιζαν και τέλειωναν κάθε σκέψη τους με την αναφορά
στο όνειδος αυτό. Και δικαίως. Το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ήταν ένα τυπικό
ακροδεξιό εθνολαϊκίστικο κόμμα που οι θέσεις του για το μεταναστευτικό, τα
εθνικά θέματα, τα θέματα της κοινωνίας και τον ρόλο της εκκλησίας, λογικά θα
έκαναν κάθε αριστερό να ανατριχιάζει.
Ο κ. Καμένος και το δικό του κόμμα έχουν ακριβώς τα ίδια
χαρακτηριστικά. Είναι βγαλμένος από την ίδια μήτρας της έξαλλης εθνολαϊκίστικης
ακροδεξιάς με κάπως πιο εμπλουτισμένο ρεπερτόριο με αεροψεκασμούς, υδατάνθρακες
και οπερετικές αλληλοδωροδοκίες σε μοντάζ Λαζόπουλου. Επιπλέον, ο ίδιος ο
αρχηγός, παρά το φλογερό ταμπεραμέντο του δεν έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για
τις οff shore εταιρείες και το αδήλωτο κότερο που του καταλογίζουν. Θα περίμενε
λοιπόν εύλογα κανείς, όλοι οι αριστεροί δημοσιολόγοι να υποδέχονταν με την ίδια
φρίκη τη συμμετοχή του κόμματος των ΑΝΕΛ στην Κυβέρνηση, και μάλιστα της πρώτη
φορά αριστεράς, όπως είχε συμβεί και με το ΛΑΟΣ. Αμ δε. Άκρα του τάφου σιωπή.
Όσο ακούγαμε τρία χρόνια για τον διορισμό του κ. Βορίδη από τον Παπαδόπουλο, άλλο
τόσο δεν ακούσαμε τώρα για τους λόγους και τα βιβλία που έγραφε ο Γεωργαλάς για
τον κ. Καμμένο. Ούτε καν από εκείνους τους πιστούς στον Ανδρέα παλιούς
Πασόκους, τώρα ΣΥΡΙΖΑ - λησμόνησαν ότι του είχε αφιερώσει το πρώτο του βιβλίο
δείχνοντάς τον ως αρχηγό της 17 Νοέμβρη.
Ο κομματικός πατριωτισμός, δυσάρεστη έκπληξη κυρίως για τους
ανεξάρτητους δημοσιογράφους, και η παράνοια του αντιμνημονιακού μετώπου, έχει
μέχρι στιγμής βυθίσει σε βαθιά σιωπή τους πάλαι ποτέ αδέκαστους τιμητές της
ακροδεξιάς. Και αυτό είναι το λιγότερο. Ενώ ο κ. Καρατζαφέρης αρκείτο στον
ανώδυνο ρόλο του τηλεοπτικού κονφερασιέ της κυβέρνησης εκείνης, ο κ. Καμμένος
σέρνει το χορό στην παραχάραξη της αριστερής φυσιογνωμίας της τωρινής. Ποτέ
άλλοτε δεν θυμάμαι τόσο άμεσα να έχει επαληθευθεί η αθάνατη ρήση του Χατζηδάκι
«όταν το πρόσωπο του τέρατος δεν σε τρομάζει έχεις αρχίσει να του μοιάζεις».
Δυστυχώς, για όλους μας, έχουν αρχίσει να του μοιάζουν.
Το κόμμα που ήταν κατά των παρελάσεων και ξιφουλκούσε κατά
του κ. Αβραμόπουλου που τις επανέφερε είναι έτοιμο να διοργανώσει ένα
εθνικολαϊκό φουστανελοκίτς τερατούργημα χουντικών προδιαγραφών στο Σύνταγμα,
ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Η Πολεμική
Αρετή των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο ξαναζεί και κανείς αριστερός πολιτικός ή
δημοσιογράφος δεν άρθρωσε αντίρρηση.
iefimerida.gr
