επισκεπτών τότε, που να μπορούσε να ενεργοποιηθεί από τωρά, απ’ ότι φαίνεται δεν υπήρχε. Το Δημοτικό Σχολείο είναι ντροπή να γίνεται parking, όπως ντροπή είναι που έχει κ το αντλιοστάσιο. Η δημοτική αρχή πρέπει να βρει άμεσα εναλλακτική λύση. Αυτή είναι η δουλειά της. Το συγκρότημα των σχολείων πρέπει να αναπλαστεί συνολικά και να συζητήσουμε ξανά τη μελλοντική χρήση του.
Αν γυρίσει κανείς το χρόνο πίσω στο 2000, θυμάται στη Βάθεια: Το Δημοτικό να σφίζει τα ΣΚ και τα καλοκαίρια από ζωή, με κόσμο να έρχεται από άλλες περιοχές. Απέναντι ένα γήπεδο μπάσκετ γεμάτο παιδιά. Στου Αλάμπεη μια παραλία με τόσο καλά ανακατεμένη άμμο, που γίνονταν τουρνουά beach football και βόλεϋ. Στις αμμουδιές καινούργιες ψάθινες ομπρέλες. Την παραλία με καινούργια κάγκελα και ένα υποτυπώδες συντριβάνι. Η συζήτηση για τα αιολικά είχε μόλις ξεκινήσει.
Είκοσι χρόνια μετά, όλα είναι χειρότερα. Οι αμμουδιές αφημένες στην τύχη του. Στο Δημοτικό χορτάρια, parking κ ερημιά. Η παραλία αδιάφορη και δέκα επιχειρηματίες να δίνουν δουλειες σε εκατό οικογένειες κ να κρατάνε ζωντανό το χωριό με χορηγίες, εκδηλώσεις κ παρακάλια για μεσολάβηση στην Κτηματική. Τα αιολικά μπήκαν κ αντί ο Δήμος επί τόσα χρόνια να έχει πάρει όσα περισσότερα αντισταθμίστικά μπορεί κ να κυνηγά την κάθε εταιρία για έργα κ δωρεές, υπάρχει μόνο σανό για μάχες ενάντια στα αιολικά κ ένα μπαλόνι φάντασμα. Κι’ αντί να γίνεται εμπόριο ελπίδας με τις δήθεν άλλες τράπεζες που θα έρθουν στη θέση της Πειραιώς, ας φτιάξει ο Δήμος ένα κεντρικό χώρο με ΑΤΜs των τεσσάρων τραπεζών για να εξυπηρετεί τους δημότες, διότι τα πολλά υποκαταστήματα των τραπεζών σε όλη τη χώρα είναι παρελθόν κ αυτό δεν είναι μαχητό να αλλάξει.
Εγώ δεν κατηγορώ κανένα δήμαρχο. Τόσα μπόρεσαν τόσα έκαναν. Σημασία έχει τι θα γίνει αύριο. Το πρόβλημα είναι τόσο βαθύ πια, που δε λύνεται από καμία δημοτική αρχή μόνο. Αυτός ο τόπος έχει εξαιρετικές μονάδες ανθρώπων με δυνατότερες, που πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις κ τις επαφές τους για να οδηγήσουν τα πράγματα σε μια άλλη εποχή. Είτε έτσι θα γίνει, είτε σε λίγα χρόνια θα έχουμε την τύχη που είχε το Βαθύ. Περιοχές με λιγότερα πλεονεκτήματα, έχουν κάνει πολλά περισσότερα.
Είκοσι χρόνια μετά, όλα είναι χειρότερα. Οι αμμουδιές αφημένες στην τύχη του. Στο Δημοτικό χορτάρια, parking κ ερημιά. Η παραλία αδιάφορη και δέκα επιχειρηματίες να δίνουν δουλειες σε εκατό οικογένειες κ να κρατάνε ζωντανό το χωριό με χορηγίες, εκδηλώσεις κ παρακάλια για μεσολάβηση στην Κτηματική. Τα αιολικά μπήκαν κ αντί ο Δήμος επί τόσα χρόνια να έχει πάρει όσα περισσότερα αντισταθμίστικά μπορεί κ να κυνηγά την κάθε εταιρία για έργα κ δωρεές, υπάρχει μόνο σανό για μάχες ενάντια στα αιολικά κ ένα μπαλόνι φάντασμα. Κι’ αντί να γίνεται εμπόριο ελπίδας με τις δήθεν άλλες τράπεζες που θα έρθουν στη θέση της Πειραιώς, ας φτιάξει ο Δήμος ένα κεντρικό χώρο με ΑΤΜs των τεσσάρων τραπεζών για να εξυπηρετεί τους δημότες, διότι τα πολλά υποκαταστήματα των τραπεζών σε όλη τη χώρα είναι παρελθόν κ αυτό δεν είναι μαχητό να αλλάξει.
Εγώ δεν κατηγορώ κανένα δήμαρχο. Τόσα μπόρεσαν τόσα έκαναν. Σημασία έχει τι θα γίνει αύριο. Το πρόβλημα είναι τόσο βαθύ πια, που δε λύνεται από καμία δημοτική αρχή μόνο. Αυτός ο τόπος έχει εξαιρετικές μονάδες ανθρώπων με δυνατότερες, που πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις κ τις επαφές τους για να οδηγήσουν τα πράγματα σε μια άλλη εποχή. Είτε έτσι θα γίνει, είτε σε λίγα χρόνια θα έχουμε την τύχη που είχε το Βαθύ. Περιοχές με λιγότερα πλεονεκτήματα, έχουν κάνει πολλά περισσότερα.
