Στην διαδικασία λοιπόν να γράψω ένα κείμενο για τη σημερινή ημέρα αναλογίστηκα ... άραγε το μοναδικό πλάσμα στον κόσμο με τους δεκάδες παράλληλους ρόλους αυτούς της μητέρας, της συζύγου, της συντρόφου, της εργαζόμενης, της νοικοκυράς, της αδερφής, της φίλης, της κόρης, της γιαγιάς, της κοινωνικά ενεργής, της πολιτικού... που μέσα από τους ρόλους αυτούς που υπηρετεί εξίσου άριστα ,εκφράζει ταυτόχρονα άπειρα συναισθήματα ... αγάπη, τρυφερότητα, σταθερότητα, ευαισθησία, σιγουριά, στοργή, δοτικότητα, ψυχραιμία , ενσυναίσθηση , εμπιστοσύνη ... άραγε αυτό το μοναδικό πλάσμα που λέγεται ΓΥΝΑΙΚΑ , νιώθουμε την ανάγκη να μας γιορτάζουν ;; Δεν το νομίζω ....
Νιώθουμε την ανάγκη να μας αγαπούν και να μας σέβονται και να μας αφήσουν επιτέλους να πάρουμε στην κοινωνία τη θέση που μας αξίζει ! Όχι με αγώνες και μάχες .. αλλά έτσι απλά .. γιατί ο κόσμος θα ήταν καλύτερος ...
