Είναι πράγματι το πιο δύσκολο και ευαίσθητο ζήτημα στην υπόθεση της ΛΑΡΚΟ αυτό της εγκατάλειψης των οικιών όπου κατοικούν εργαζόμενοι στην εταιρεία. Ίσως θα έπρεπε να το περιμένουν και να είχαν πάρει τα μέτρα τους. Ίσως κάποιοι να το έκαναν, οι άλλοι ίσως να πίστευαν ότι κάτι θα γινόταν την τελευταία στιγμή. Και καλά αυτοί άνθρωποι, του μεροκάματου είναι, οι άλλοι;
Οι διαχειριστές αυτού του προβλήματος, οι πολιτικοί που θα υπογράψουν τις ληξιαρχικής πράξεις δεν το σκέφτηκαν; Εντάξει να εκκενώσουν τις οικίες αλλά ας πάρουν ένα έξτρα βοήθημα, ένα επίδομα στέγασης ή ενοικίου. Μόνο και μόνο το ψυχολογικό στρες της εκκένωσης αυτών που μέχρι τώρα θεωρούσαν σπίτι τους είναι ασήκωτο.
