Όσο περνάει ο χρόνος και απομακρύνονται, ίσως, οι εκλογές όλο και πιο ασαφές γίνεται το κομματικό τοπίο. Επομένως η κομματική στήριξη ή το χρίσμα δεν οδηγεί στην επιτυχία από μόνο του στις περιφερειακές εκλογές.
Γι’ αυτό και ο Κώστας Μαρκόπουλος εξαρχής δήλωσε κατά την εξαγγελία της υποψηφιότητας για Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας ότι εξέρχεται από το κομματικό πλαίσιο. Υπηρέτησε την ΝΔ από το ΚΣ της ΕΦΕΕ στα 22 του χρόνια μέχρι την θέση του υπουργού στα 49 του χρόνια. Πάντα στην θητεία του έβαλε το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το κόμμα και τον εαυτό του.
Αυτή την αρχή ποτέ δεν την πρόδωσε ακόμα κι όταν καταψήφισε τα μνημόνια. Αναμφίβολα διαθέτει το κύρος και την πολιτικό λόγο να απευθυνθεί σε όλο το πολιτικό φάσμα και να πείσει ότι θα κάνει τα πάντα για τα συμφέροντα της Στερεάς.
Η σχέση καχυποψίας με το Μαξίμου τον κάνει αρεστό στην κεντροαριστερά χωρίς να έχει χάσει την εκτίμηση όσων ακόμα στηρίζουν την ΝΔ. Αυτό το περίεργο και μοναδικό μίγμα σχέσης με τους πολίτες είναι που τον έχει από την αρχή κάνει επίκεντρο συζήτησης στη Στερεά Ελλάδα.
Με σχεδιασμό προχωράει δήμο δήμο σε κάθε νομό και χτίζει την αυτοδιοικητική του ομάδα με στόχο μόνον την νίκη. Αν μη τι άλλο αυτό που κάνει ο Μαρκόπουλος λίγοι το μπορούν!
