Η Αυτοδιοίκηση και εν προκειμένω η Περιφέρεια είναι πεδίο ευθείας αντιπαράθεσης με την στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας για το κράτος, την δομή του και την λειτουργία του ως αποκεντρωμένο σύστημα δημοκρατικής διακυβέρνησης.
Στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας για την οικονομία, την
κλιματική αλλαγή, το παραγωγικό μοντέλο αντιπαρατίθεται η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για
την δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος, για την ανθεκτικότητα των υποδομών και
την θωράκιση της κοινωνίας, την πράσινη ανάπτυξη και την ενεργειακή δημοκρατία,
για την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.
Οι πολιτικές αυτές περνούν από την Περιφέρεια και εκεί
στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι η ανάδειξη της δικής του πρότασης περιφερειακής
διακυβέρνησης και η σύγκρουση με την στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας.
Η Περιφέρεια ως θεσμός δεν είναι υπόθεση παρεϊστικών
εκλογικών σχημάτων, διαχείρισης επιμέρους συμφερόντων και κυρίως φέουδο της
Νέας Δημοκρατίας και της οικογένειας
Μητσοτάκη- Μπακογιάννη, είναι θεσμός Ανάπτυξης και Δημοκρατίας, κρίσιμος για
την προοπτική της χώρας και για το ΠΑΣΟΚ η ισχυρή διεκδίκηση της είναι κλειδί
για την στρατηγική του. Τούτο εξάλλου υπαγορεύει η ιστορικά καταξιωμένη σχέση
της Αυτοδιοίκησης και εν προκειμένω της Περιφέρειας με το ΠΑΣΟΚ. Όταν το ΠΑΣΟΚ
δημιουργούσε τους θεσμούς οι άλλοι τους καταψήφιζαν.
Η μάχη του Οκτώβρη του 2023 είναι καθοριστική τόσο για την
προοπτική της περιφερειακής ανάπτυξης για τα επόμενα πέντε χρόνια αλλά και για
την πορεία του ΠΑΣΟΚ προς τον στρατηγικό του στόχο.
Για τα μέλη του ΠΑΣΟΚ αυτό το διττό διακύβευμα είναι καθοριστικό και αδιαπραγμάτευτο.
