Από άκρη σε άκρη οι πόλεις και τα χωριά της Ελλάδας φορούν τα γιορτινά τους και υποδέχονται τα Χριστούγεννα με έθιμα που κρατούν ζωντανή την παράδοση αιώνων.
Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Ναύπλιο
Το έθιμο του στολισμένου δέντρου έφτασε στην Ελλάδα με τους Βαυαρούς και το 1833 στολίστηκε για πρώτη φορά στα ανάκτορα του Όθωνα στο Ναύπλιο. Εκεί πραγματοποιήθηκε και ο πρώτος ανακτορικός χορός, που έμελλε να γίνει θεσμός.
Κόλιντα Μπάμπω στην Πέλλα
Στις 23 Δεκεμβρίου οι κάτοικοι ανάβουν φωτιές φωνάζοντας «Κόλιντα Μπάμπω», έθιμο που συνδέεται είτε με τη σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη είτε με αρχαιότερες τελετουργικές παραδόσεις. Στην ουσία αποτελεί έναν ιδιαίτερο τρόπο κάλαντων και προετοιμασίας για τη γιορτή.
Ραγκουτσάρια και Μωμόγεροι
Στην Καστοριά, από 6 έως 8 Ιανουαρίου, αναβιώνουν τα Ραγκουτσάρια, ένα διονυσιακό δρώμενο με μεταμφιέσεις και μουσική, ενώ σε Μακεδονία, Θράκη και Θεσσαλία εμφανίζονται οι Μωμόγεροι και άλλες παραλλαγές μεταμφιεσμένων, συνδεδεμένες με τους καλικάντζαρους και την ανάγκη «διώξιμου» του κακού.
Η Κρήτη, το χριστουγεννιάτικο τραπέζι και τα τοπικά έθιμα
Στην Κρήτη σφάζονταν παραδοσιακά ο χοίρος την παραμονή, προσφέροντας τα βασικά εδέσματα των ημερών. Στη Σκιάθο, στη Μακεδονία, στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία επιβιώνουν ακόμη έθιμα με φωτιές, χριστόξυλα, παιχνίδια με καρύδια και τελετουργίες νερού, όλα φορτισμένα με συμβολισμούς προστασίας, ζεστασιάς και καλής χρονιάς.
Νησιώτικες παραδόσεις
Σε Κάλυμνο, Λειψούς, Σύμη και Ικαρία, τα έθιμα συνδυάζουν εκκλησιαστική κατάνυξη, οικογενειακά τραπέζια, κάλαντα και λαϊκές δοξασίες με πρωταγωνιστές – ποιον άλλον; – τους καλικάντζαρους.
Παρά τις αλλαγές των εποχών, τα ελληνικά χριστουγεννιάτικα έθιμα παραμένουν ζωντανά, συνδέοντας τις σύγχρονες γιορτές με τις ρίζες και τη μνήμη του τόπου.
