Οι μισθοί το 2025 αυξήθηκαν μόλις κατά 2,37%, δηλαδή κάτω και του επίσημου πληθωρισμού που έφτασε το 3% το 2024, ενώ… μειώθηκε οριακά η, έτσι κι αλλιώς χαμηλή, απασχόληση των γυναικών. Καίτοι αυξήθηκε η συνολική απασχόληση κατά 5,65%.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Παρά την οικονομική μεγέθυνση το χρόνο που φεύγει, αποτέλεσμα του Ταμείου Ανάκαμψης και των Υπηρεσιών (τουρισμός), ο δημιουργούμενος πλούτος δεν διαχέεται. Οι μισθοί μοιάζουν καθηλωμένοι και σίγουρα βρίσκονται (1.369 ευρώ το μήνα) κάτω από το επίπεδα των αποδοχών στα προ της οικονομικής κρίσης περιόδο (1.436).
Αν αυτό το στοιχείο συνδυαστεί με τις υψηλότερες, έως και 50%, τιμές στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης, πάντα σε συνδυασμό με τις προ 15ετίας τιμές, τότε έχουμε την απάντηση στην κοινωνική δυσαρέσκεια, όπως καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, αλλά και την κρίση εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, κυρίως μεταξύ των λαϊκών στρωμάτων.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία ασφάλισης του ΕΦΚΑ (Μάιος 2025) παρατηρείται τεράστια απόκλιση μεταξύ απολαβών στις μικρές επιχειρήσεις, εν σχέση με τις άνω των 10 εργαζομένων. Τον περασμένο Μάιο οι μισθωτοί στις πολύ μικρές επιχειρήσεις ελάμβαναν το μήνα μόλις το 70,8% (1.032 ευρώ) του μισθού (1.457 ευρώ) των εργαζομένων σε επιχειρήσεις με 10 ή περισσότερα άτομα…
Αυτή η τεράστια απόκλιση οφείλεται στην έλλειψη κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων (ΣΣΕ) και είναι αποτέλεσμα του καθορισμού από την κυβέρνηση (κρατική διατίμηση) του βασικού/εισαγωγικού μισθού (ανειδίκευτου εργάτη).
Έτσι, οι αμοιβές και η προοπτική εξέλιξης των εργαζομένων είναι που διακρίνει τους μισθωτούς μεταξύ των μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων, διαχωρίζει τους υπαλλήλους των (πρώην) ΔΕΚΟ από τις μικρομεσαίες ή τις ατομικές με 2-3 άτομα προσωπικό, τέμνει τους εργαζόμενος του κέντρου (Αθήνα-Θεσσαλονίκη) και της Περιφέρειας.
Κυρίως όμως αυτή η κατάσταση αποτελεί και μια παγίδα χωρίς διέξοδο λόγω των υψηλών ενοικίων. Δεν επιτρέπει την γεωγραφική κινητικότητα προς αναζήτηση καλύτερης δουλειάς (με περισσότερα χρήματα).
Σε βάρος των γυναικών
Ως προς την εργασία των γυναικών, που αποτελεί το ζητούμενο τόσο για το οικογενειακό εισόδημα όσο και την επαγγελματική/κοινωνική ολοκλήρωση των ατόμων, δεν είναι τυχαίο που βαίνει μειούμενη. Κανένα κίνητρο δεν έχει θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια, ενώ οι αμοιβές κινούνται μόλις στο 88% (στις κοινές επιχειρήσεις) έναντι των ανδρών.
Περίεργο(;) στοιχείο, αν και αποτέλεσμα της κρίσης των προηγούμενων χρόνων, αποτελούν και οι αμοιβές των οικοδόμων. Το μεροκάματο αναφέρεται μόλις στα 57,18 ευρώ, έναντι 59,11 στις κοινές επιχειρήσεις. Και χωρίς να υπάρχει καθημερινή απασχόληση που να συμπληρώνει το μηνιαίο εισόδημα (16,77 μεροκάματα το μήνα στην οικοδομή έναντι 21,76 στις κοινές επιχειρήσεις).
Καίτοι φέτος οι αμοιβές στην οικοδομή αυξήθηκαν κατά 21,12% εν σχέσει με πέρυσι.
Ίσως ρόλο εδώ να παίζε και το μεγάλο ποσοστό (34,5%) αλλοδαπών που εργάζεται στον κλάδο…
Πέραν των κρατικών παρεμβάσεων (διατίμηση), έχουμε τρεις ακόμη λόγους που καθηλώνουν το διαθέσιμο εισόδημα:
- την υψηλής άμεση φορολογίας (σ.σ. το αφορολόγητο των μισθωτών δεν έχει τιμαριθμοποιηθεί εδώ και δέκα χρόνια, και πάντως είναι χαμηλότερο από το 2010),
- την έμμεση (ΦΠΑ, Ειδικοί Φόροι),
- την ποιότητα της εργασίας (ειδικότητες), κάτι που συναρτάται με τους αυτοματισμούς, την παραγωγικότητα και τις επενδύσεις. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι σχεδόν το 40% των μισθωτών απασχολείται στο εμπόριο και τις υπηρεσίες.
Για όλα αυτά οι Έλληνες μισθωτοί είναι οι πιο φτωχοί, μετά τη Βουλγαρία, στην Ευρώπη με βάση το διαθέσιμο εισόδημα (αγοραστική δύναμη).
iEidiseis.gr
