Η ψηφιακή κάρτα εργασίας μετέτρεψε την καταγραφή υπερωριών σε μηχανισμό αυτόματης εισφοροδότησης, ενισχύοντας τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων και περιορίζοντας την αδήλωτη εργασία, ενώ υποχρεώνει τις επιχειρήσεις σε διαφάνεια και σαφή μισθολογικό υπολογισμό.
Γράφει ο Φίλιππος Πέτρου
Η καταγραφή του χρόνου εργασίας, που κάποτε γινόταν με χαρτί, μολύβι και κάποια «ευελιξία», έχει πλέον μεταφερθεί σε ψηφιακό περιβάλλον, δημιουργώντας έναν νέο οικονομικό μηχανισμό. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας, η οποία εφαρμόζεται σταδιακά σε όλο τον ιδιωτικό τομέα, δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο ελέγχου εργοδοτικών υποχρεώσεων∙ λειτουργεί ως σύστημα αυτόματης ιχνηλάτησης αμειβόμενου χρόνου που μετατρέπει την υπερωριακή απασχόληση σε υποχρεωτικές εισφορές προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Με άλλα λόγια, εκεί όπου κάποτε χανόταν αδήλωτη εργασία, σήμερα παράγονται νόμιμα έσοδα για το ασφαλιστικό σύστημα, ενισχύοντας πόρους που για χρόνια διαβρώνονταν από κενά ελέγχου, ενώ ενισχύεται η ρευστότητα.
Η υπερωρία ως έσοδο
Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνοδεύουν το μέτρο, η ψηφιακή κάρτα εργασίας κατέγραψε σημαντικά αυξημένες δηλώσεις υπερωριακής απασχόλησης σε εκατοντάδες επιχειρήσεις. Η άμεση αποτύπωση του ωραρίου «κλειδώνει» τη μισθολογική υποχρέωση: οι υπερωρίες υπολογίζονται, αμείβονται και εισφοροδοτούνται, χωρίς περιθώρια για παρατυπίες που χαρακτήριζαν μεγάλο μέρος της αγοράς.
Οι εργαζόμενοι εξασφαλίζουν πληρωμή για χρόνο που παλαιότερα μπορούσε να χαθεί ή να ενσωματωθεί ανεξήγητα στον μισθό, ενώ τα ταμεία κερδίζουν έσοδα — ιδιαίτερα σε κλάδους που λειτουργούν με εντατικούς ρυθμούς, όπως το λιανεμπόριο, οι υπηρεσίες, η εστίαση και η τεχνολογία.
Η εξέλιξη αυτή έχει και μακροοικονομικό αποτύπωμα: περιορίζει το κίνητρο αδήλωτης εργασίας, βελτιώνει τον έλεγχο των εισφορών και λειτουργεί ως «ανάχωμα» στη διαρροή ασφαλιστικών δικαιωμάτων που συσσώρευαν ελλείμματα.
Επιχειρηματική προσαρμογή και επόμενα βήματα
Αν και η αγορά δέχθηκε το μέτρο με επιφυλάξεις λόγω κόστους εφαρμογής και τεχνολογικής μετάβασης, η εικόνα αλλάζει. Επιχειρήσεις προσαρμόστηκαν, ενσωμάτωσαν λογισμικό, επιμόρφωσαν προσωπικό και είδαν ότι η σαφήνεια στις ώρες εργασίας μειώνει εσωτερικές τριβές, αποφεύγει εργατικές διαμάχες και διευκολύνει τον οικονομικό σχεδιασμό.
Το επόμενο βήμα είναι η διεύρυνση σε περισσότερους κλάδους και επιχειρήσεις, με στόχο το σύστημα να γίνει καθολικό εργαλείο διαφάνειας. Η μείωση της σκιώδους εργασίας και η αυτόματη ροή εισφορών συνιστούν πλέον διαρθρωτικό πυλώνα σταθερότητας. Απομένει η οργανωμένη παρακολούθηση της απόδοσης, ώστε το όφελος στους εργαζόμενους και στα ταμεία να παραμείνει πρακτικό και μετρήσιμο.
newmoney.gr
