Σε ηλικία 99 ετών έφυγε από τη ζωή η σπουδαία Ελληνίδα ιστορικός και ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη–Αρβελέρ, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Η Ελένη Γλύκατζη–Αρβελέρ άφησε πίσω της ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, με επίκεντρο κυρίως τη βυζαντινή ιστορία, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής της διατηρούσε ενεργό δημόσιο λόγο και παρουσία. Για την προσφορά της τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία, καθώς και με πλήθος διακρίσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Ποια ήταν
Γεννήθηκε στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, έμπορος μικρασιατικής καταγωγής, ενώ η μητέρα της Καλλιρόη, το γένος Ψαλτίδη, προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.
Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ενώ συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα της εποχής.
Το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της και σύντομα εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS). Το 1967 εξελέγη καθηγήτρια στη Σορβόννη, ενώ το 1966 είχε ήδη λάβει το διδακτορικό της δίπλωμα με τη σημαντική μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα («Byzance et la mer»).
Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου, Αντιπρύτανις του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και, το 1976, εξελέγη Πρύτανις του Πανεπιστημίου Paris I, γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη θέση αυτή στα 700 χρόνια λειτουργίας του ιδρύματος, αλλά και μία από τις πρώτες γυναίκες παγκοσμίως σε αντίστοιχη θέση διεθνούς κύρους.
Ήταν παντρεμένη με τον Γάλλο αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Ζακ Αρβελέρ, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.
Η Ελένη Γλύκατζη–Αρβελέρ υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής και ευρωπαϊκής διανόησης, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην επιστημονική έρευνα και την πανεπιστημιακή ζωή.
