Με ιδιαίτερη κατάνυξη τελείται το πρωί του Μεγάλο Σάββατο η Πρώτη Ανάσταση, μία από τις πιο συμβολικές και σημαντικές στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η τελετή προαναγγέλλει τη λαμπρή Ανάσταση του Χριστού και τιμά την κάθοδό Του στον Άδη, καθώς και την απελευθέρωση των ψυχών των δικαίων. Πρόκειται για μια ημέρα με ιδιαίτερη πνευματική βαρύτητα, άμεσα συνδεδεμένη με την Κυριακή του Πάσχα.
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλεται ο Εσπερινός της Αναστάσεως και ακούγεται το πανηγυρικό «Ανάστα ο Θεός», σηματοδοτώντας την έναρξη του εορτασμού της νίκης της ζωής επί του θανάτου. Χαρακτηριστικό στοιχείο αποτελεί το έθιμο της ρίψης φύλλων δάφνης από τον ιερέα προς το εκκλησίασμα, συμβολίζοντας τον θρίαμβο της ζωής. Σε πολλές περιοχές, οι πιστοί χτυπούν τα στασίδια, δημιουργώντας έντονο ήχο που παραπέμπει στον σεισμό της Ανάστασης.
Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, τα βλέμματα στρέφονται στα Ιεροσόλυμα, όπου πραγματοποιείται η τελετή της Αφής του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο. Το Άγιο Φως μεταφέρεται σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο και φτάνει και στην Ελλάδα, διανεμόμενο στους ναούς.
Λίγες ώρες αργότερα, τα μεσάνυχτα, οι ναοί γεμίζουν και πάλι από πιστούς για την Ανάσταση του Κυρίου. Με το «Δεύτε λάβετε φως» και τον ύμνο «Χριστός Ανέστη», κορυφώνεται ο κύκλος των ιερών τελετών, μεταφέροντας το μήνυμα της νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Η Πρώτη Ανάσταση υπενθυμίζει την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και την ελπίδα της σωτηρίας και της αιώνιας ζωής, που αποτελεί τον πυρήνα της πίστης της Ορθοδοξίας.
