Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όμως, κάτι πράγματα μένουν ακλόνητα. Στη Χαλκίδα μπορεί να αλλάζουν δρόμοι, πεζοδρόμια και όψεις της πόλης, αλλά η… παραδοσιακή γκρίνια για τα έργα παραμένει σταθερή αξία.
Το ζήσαμε πρόσφατα με την Ελευθερίου Βενιζέλου:
διαμαρτυρίες, μουρμούρα, τα γνωστά. Μέχρι που το έργο ολοκληρώθηκε και, ως δια
μαγείας, η γκρίνια εξαφανίστηκε. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Κλασικά.
Και βέβαια δεν είναι σημερινό φαινόμενο, μια μικρή αναδρομή
αρκεί για να προσγειωθούμε: πίσω στο 2007, όταν η σημερινή δήμαρχος Χαλκιδέων,
Έλενα Βάκα, ως πρόεδρος τότε του Λιμενικού Ταμείου Χαλκίδας, αποφάσιζε την
ανάπλαση του πεζοδρομίου από την παλαιά γέφυρα μέχρι την Ιχθυόσκαλα.
Ακολούθησε το ίδιο έργο: αντιδράσεις, ενστάσεις, «χαμός».
Ένα μικρό deja vu πριν καν γίνει μόδα ο όρος. Κι όμως, όταν το έργο
ολοκληρώθηκε, όλοι το απολάμβαναν και
συνεχίζουν μέχρι σήμερα…
