Στις 27 Μαΐου η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, ενός από τους πλέον θαυματουργούς Αγίους της Ορθοδοξίας, με το ιερό του λείψανο να αποτελεί μέχρι σήμερα επίκεντρο βαθιάς πίστης και προσκυνήματος στο Νέο Προκόπι Ευβοίας.
Ο Όσιος Ιωάννης έζησε με εγκράτεια, νηστεία, προσευχή και ταπεινότητα ανάμεσα σε αλλόθρησκους και αλλόπιστους, δοξάζοντας τον Θεό με τη ζωή και τις αρετές του. Η φήμη της αγιότητάς του εξαπλώθηκε γρήγορα, ενώ πλήθος πιστών αποδίδουν στον Άγιο αναρίθμητα θαύματα και επεμβάσεις.
Το θαύμα της φωτιάς
Κατά τη διάρκεια εσωτερικής σύρραξης μεταξύ του Σουλτάνου και του Ιμπραήμ της Αιγύπτου, ο απεσταλμένος πασάς του Σουλτάνου, Οσμάν, επιχείρησε να κάψει το ιερό λείψανο του Αγίου για να εκδικηθεί τους Χριστιανούς.
Σύμφωνα με την παράδοση, οι Τούρκοι είδαν το ιερό σώμα να κινείται μέσα στη φωτιά και έντρομοι εγκατέλειψαν το ανίερο έργο τους. Την επόμενη ημέρα οι Χριστιανοί βρήκαν το λείψανο ανέπαφο κάτω από τις στάχτες και τα κάρβουνα, ευλύγιστο και ευωδιάζον, έχοντας μόνο σημάδια από τον καπνό και τη φωτιά.
Προσκύνημα για όλους
Η φήμη των θαυμάτων του Οσίου εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Καππαδοκία και τη Μικρά Ασία. Όπως αναφέρεται στις διηγήσεις των πιστών, μπροστά στη λάρνακα του Αγίου θεραπεύονταν ασθενείς, παράλυτοι περπατούσαν και άνθρωποι έβρισκαν παρηγοριά και δύναμη.
Δεν ήταν μόνο οι Ορθόδοξοι που προσέτρεχαν στη χάρη του Αγίου, αλλά και Αρμένιοι, Διαμαρτυρόμενοι και Τούρκοι, οι οποίοι συγκλονίζονταν από τα θαυμαστά γεγονότα που συνδέονταν με το όνομά του.
Η μεταφορά του ιερού λειψάνου στην Εύβοια
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι πρόσφυγες πήραν μαζί τους το ιερό λείψανο του Αγίου και λιγοστά προσωπικά αντικείμενα, εγκαταλείποντας τις πατρογονικές εστίες τους.
Το λείψανο μεταφέρθηκε από την Καισάρεια στη Μερσίνα και από εκεί, με το πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης», έφθασε στη Χαλκίδα. Παρέμεινε εκεί για έναν χρόνο και το 1925 μεταφέρθηκε στο σημερινό Νέο Προκόπι Ευβοίας.
Η δημιουργία του μεγάλου προσκυνήματος
Το 1930 θεμελιώθηκε ο ναός που φιλοξενεί σήμερα το ιερό λείψανο, ενώ το 1951 ολοκληρώθηκε η στέγασή του. Το προσκύνημα εξελίχθηκε σε σημαντικό πνευματικό και φιλανθρωπικό κέντρο, λειτουργώντας ως «Ευαγές Ίδρυμα».
Μέσα από τη δράση του ιδρύθηκαν ορφανοτροφεία, γηροκομείο, οικοτροφείο σπουδαστών και παιδικές κατασκηνώσεις, προσφέροντας σημαντικό κοινωνικό έργο στην τοπική κοινωνία και όχι μόνο.
Σήμερα, με την ευθύνη της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, το προσκύνημα συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για χιλιάδες πιστούς που επισκέπτονται κάθε χρόνο το Νέο Προκόπι για να προσκυνήσουν το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου.
