Όσα λέει ο Δημήτρης Φιλιππίδης για την κατάσταση που αντιμετώπισε παράλληλα με τις δικαστικές εξελίξεις του πατέρα του, Πέτρου.
Ο Δημήτρης Φιλιππίδης μιλά ανοιχτά για όλα όσα έζησε παράπλευρα από τις καταγγελίες προς τον πατέρα του, τη δίκη και την εξέλιξή της. Όταν ο πατέρας του, Πέτρος Φιλιππίδης, κρίθηκε ένοχος για τις δύο απόπειρες βιασμού στάθηκε δίπλα στη μητέρα του. Ο ηθοποιός μιλά στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο στο AnesTea The Podcast για όλα.
Ειδικότερα άλλαξε η εικόνα που είχε για τον πατέρα του. «Είχα μία εικόνα ότι κάτι πρόκειται να συμβεί απ’ όταν ξεκίνησε η ιστορία με την κυρία Δούκα. Αλλά δεν ήξερα ακριβώς τι θα είναι. Ήξερα ότι θα γίνει κάποια καταγγελία. Δεν είχα αντιληφθεί μέχρι τότε ότι υπάρχει τέτοιο θέμα. Στην αρχή νομίζω αυτό που τα κυρίευσε όλα ήταν ο φόβος, και προσωπικά, για το ότι θα είμαι ο γιος αυτουνού που κατηγορείται. Ο γιος του… καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Γενικά το ανθρώπινο μυαλό σε κρίσιμες στιγμές λειτουργεί δημιουργώντας το χειρότερο πιθανό σενάριο. Εγώ αυτομάτως δηλαδή, όταν πρωτοέσκασε, άρχισα να σκέφτομαι τα πιθανά ενδεχόμενα.
Δεν μπορείς να ζητήσεις τα ρέστα τη στιγμή της κρίσης, θέλω πρώτα να διαχειριστώ τα πράγματα και μετά να τα συζητήσω. Στο σπίτι υπήρχε ένας ελέφαντας στο δωμάτιο, εννοείται. Σίγουρα έρχεται η στιγμή, απλώς τη βάζεις λίγο στην άκρη, λες ότι θα κάνουμε τη συζήτηση τώρα και θα επανέλθουμε, όταν ξέρουμε περισσότερο τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε.
Εγώ αυτό έκανα, έκανα μία συζήτηση σε πρώτη φάση και την σταμάτησα λέγοντας ότι θα πάμε να διαχειστούμε αυτό που έρχεται. Γιατί καλώς ή κακώς είμαι ο ψύχραιμος της οικογένειας. Κάπως έχω την ψυχραιμία να διαχειριστώ τα πράγματα καλύτερα από τους γονείς μου. Για εμένα εκεί έρχεται η απόδειξη του ότι ενηλικιώθηκα. Αυτές οι μέρες, ήταν οι μέρες που έγινα μεγάλο παιδάκι πια.
Η πιο έντονη στιγμή είναι η μέρα της προφυλάκισης. Όταν χρειάστηκε να πάω στη ΓΑΔΑ για να παραδώσω τα πράγματα και να πάει στην Τρίπολη ο πατέρας μου. Νομίζω δεν έχω βιώσει κάτι πιο έντονο στη ζωή μου. Το γεγονός ότι κατηγορείται για αυτά τα αδικήματα σίγουρα με έφερνε σε πολύ πιο δύσκολη θέση, απ’ ό,τι θα με έφερνε αν ήταν ένα οικονομικό αδίκημα. Απλώς υπάρχει η διαφοροποίηση της προφυλάκισης. Η προφυλάκιση δεν είναι καταδίκη. Είναι δύσκολα διαχειρίσιμα αδικήματα αυτά για όλους τους εμπλεκόμενους», αναφέρει.
«Γκρεμίστηκε η εικόνα του πατέρα μου μετά από αυτό, πάρα πολύ»
Πώς όμως αντέδρασε ο ίδιος και η μητέρα του στις καταγγελίες; «Πέσαμε απ’ τα σύννεφα και ακόμη δεν είναι κάτι που έχουμε συνηθίσει σαν συνθήκη. Αυτό που κράτησε την οικογένεια είναι ένα χαρακτηριστικό κυρίως της μάνας μου, που μου το έχει εμφυσήσει. Δεν φεύγουμε στα δύσκολα με τίποτα. Τα έβαλα με τη μητέρα μου. Κυρίως σε σχέση με πράγματα του παρελθόντος και όσον αφορά τη σχέση τους την ερωτική, του ζευγαριού. Εκεί υπήρχαν συγκρούσεις με τη μητέρα μου. Παρόλα αυτά, η μάνα μου προέρχεται από μία οικογένεια πολύ φτωχή και πολύ δεμένη, με την ευρύτερη οικογένεια. Πράγμα που με ακολουθεί κι εμένα.
Πραγματικά το στήριγμά μου είναι η ευρύτερη οικογένειά μου. Τα ξαδέρφια μου, οι θείοι μου. Το χωριό μου εν γένει, ένα safa space σημαντικό για μένα. Ήταν ένα σημείο αναφοράς που μου υπενθυμίζει ότι δεν φεύγω στα δύσκολα. Το πως θα το διαχειριστώ εγώ, και τη σχέση μου με τον πατέρα μου, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία απ’ το αν θα τον παρατήσω για να το περάσει μόνος του ή όχι.
Πήγαινα σε όλες τις ακροάσεις πρωτόδικα. Γιατί ήθελα να διαμορφώσω προσωπική άποψη. Ήθελα να μπορώ, έχοντας πίστη στη δικαιοσύνη. Μπορεί να μας δυσαρεστήσει αυτό που αποφασίζει, μπορεί και όχι.
Γκρεμίστηκε η εικόνα του πατέρα μου μετά από αυτό, πάρα πολύ. Ακόμη και σήμερα δεν αναγνωρίζω τον πατέρα μου. Δηλαδή δεν βλέπω τον ίδιο άνθρωπο. Βλέπω έναν πολύ αποδυναμωμένο άνθρωπο, που έχει χάσει το ταμπεραμέντο του. Δεν κατεδαφίστηκε απαραίτητα ό,τι σημαίνει ο πατέρας μου. Αλλά ένα πολύ ισχυρό κομμάτι του, το κομμάτι της δουλειάς, έχει κατεδαφιστεί. Ένιωθα περηφάνια που ο μπαμπάς μου ήταν αυτός που είναι.
Σίγουρα έχουν γίνει πολλά λάθη.
Βέβαια εδώ θέλω να επισημάνω το εξής. Ήμουν ο μόνος άνθρωπος που αυτά τα λάθη τα εντόπιζαν, και είχαν να κάνουν με εργασιακά ζητήματα και κακές του συμπεριφορές. Το ότι μπορεί να έχει βάλει τις φωνές, μπορεί να έχει τσακωθεί με συνάδελφό του, να τον έχει βρίσει… Να έχει τσακωθεί με εργαζόμενο του θεάτρου. Αυτά τα συμβάντα ήμουν ο μόνος που του μιλούσα γι’αυτό. Του έλεγα «Φίλε Τι κάνεις;». Συνήθως μου απολογούνταν και στους ανθρώπους που εμπλέκονταν, απλώς αφού είχε κάνει το λάθος. Αλλά είναι ένας άνθρωπος που ζητούσε συγγνώμη, και σε εμένα το έχει κάνει.
Βέβαια είναι απογοητευτικό και πληγωτικό, το να βλέπεις ανθρώπους που έκαναν το ακριβώς αντίθετο, όταν έκανε λάθη ο πατέρας μου. Του έλεγαν ότι τα κάνει σωστά και ξαφνικά σήμερα ξεπηδάνε από παντού και λένε ότι έκανε λάθη. Είχε αυλή, η οποία έκανε στα δύσκολα το συνηθισμένο, εξαφανίστηκε. Το οποίο το καταλαβαίνω, απλώς δεν μου αρέσει η ασυνέπεια. Μπορείς να εύχεσαι να πεθάνω, αλλά θέλω να είσαι συνεπής σε αυτό.
Σίγουρα τον ανέκοψε όλο αυτό. Το γεγονός ότι ταπεινώθηκε αυτός ο άνθρωπος, του κάνει πολύ καλό. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο τρόπος και αυτό δεν μπορώ να το κρίνω. Αλλά το αποτέλεσμα είναι πολύ χρήσιμο. Είναι σπουδαίο μάθημα και για τον ίδιο και για την οικογένειά μου και για όλους. Ναι, σκέφτηκα να τον παρατήσω… Το ανθρώπινο μυαλό θα σκεφτεί τα πάντα. Αλλά δεν μπορώ, το λέω ειλικρινά.
Δεν έχει τύχει να μην πω το επίθετό μου, πεισμώνω κιόλας. Όταν ακούω ότι με παροτρύνουν να αλλάξω το επώνυμό μου και στην τηλεόραση… Γιατί διαβάζω τα σχόλια, όχι απαραίτητα αυτά που αφορούν τη δουλειά μου. Ακριβώς επειδή βρέθηκα σε μια κατάσταση ενός τρομοκρατημένου ζώου κάποια στιγμή… Ήθελα να δω αν υπάρχει κάτι που θα γραφτεί και για μένα. Γιατί γράφτηκαν πράγματα… αξιώνονταν ότι με γνωρίζουν, ότι έχω υπάρξει βίαιος, επιθετικός. Σε μέρη που δεν έχω πάει ποτέ. Σε βάθος χρόνου το διαχειρίστηκα καλά.
Αν ήμουν στη θέση του πατέρα μου δεν θα έστελνα αυτό το εξώδικο. Θα προσπαθούσα να έρθω σε επαφή με τους ανθρώπους που έχω στεναχωρήσει. Σε επίπεδο προσωπικών διαφορών. Όταν έσκασε αυτό το πράγμα, μου βγήκε η ανάγκη να ζητήσω συγνώμη από ανθρώπους που είχα στεναχωρήσει», είπε ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
iEidiseis.gr
