Τελευταία η πολιτική υποκρισία περισσεύει. Ειδικά από κάποιους που ξεκίνησαν από ένα κόμμα, βρέθηκαν σε κυβερνητικές καρέκλες και θέσεις ευθύνης χάρη σε ένα άλλο, και σήμερα, αφού επέστρεψαν στις «ρίζες» τους, κουνούν επιδεικτικά το δάκτυλο σε όποιον τολμά να αλλάξει κομματική στέγη.
Τελικά, η μνήμη στην πολιτική δεν είναι απλώς κοντή. Είναι επιλεκτική και βολεύει απίστευτα, ειδικά όταν η τωρινή σου καριέρα βασίζεται στο να ξεχάσουν οι ψηφοφόροι το δικό σου όχι και πολύ μακρινό, παρελθόν.
