Σημαντικές αλλαγές δρομολογούνται στα όρια ταχύτητας, με τη συζήτηση για χαμηλότερες ταχύτητες στους αυτοκινητόδρομους να αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμική.
Μπορεί τον τελευταίο καιρό πολλοί οδηγοί να υποφέρουν από την άνοδο των τιμών των καυσίμων, με τόσο τη βενζίνη όσο και το diesel να έχουν αυξηθεί σημαντικά σε κόστος, και όλο και περισσότεροι να ζητούν από τις εθνικές κυβερνήσεις αλλά και την ίδια την Ευρώπη να βρουν λύσεις, όμως το πρόβλημα φαίνεται να είναι πολύ πιο σύνθετο.
Και αυτό γιατί δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω της μείωσης του κόστους ή φοροελαφρύνσεων προς τους οδηγού, με τις αρμόδιες αρχές να έχουν αλλάξει πλήρως στρατηγική και να αναζητούν πλέον τρόπους ώστε να περιοριστεί συνολικά η ενεργειακή κατανάλωση και ταυτόχρονα να μειωθεί η εξάρτηση από τις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες, οι οποίες σε περιόδους κρίσης μπορούν να δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη φαίνεται πως εδώ και καιρό εξετάζει ένα μέτρο που αποκτά εκτεταμένη φόρα, καθώς τόσο ανεξάρτητοι οργανισμοί όσο και πολιτικά πρόσωπα και φορείς έχουν αρχίσει να το υποστηρίζουν. Ο λόγος για τη μείωση των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους, μία πρόταση που κερδίζει έδαφος με το επιχείρημα πως μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμων.
Στο νέο σύστημα που εξετάζεται υπάρχουν αρκετές διαφορετικές προτάσεις. Μία από τις πρώτες, που έρχεται από την Αυστρία, κάνει λόγο για μείωση του ορίου στα 100 χλμ./ώρα, ενώ σε ορισμένα σημεία έχει ανακοινωθεί ακόμη χαμηλότερη ταχύτητα, περίπου στα 80 χλμ./ώρα.
Η συγκεκριμένη συζήτηση βρίσκεται στον αέρα εδώ και αρκετό καιρό, από τότε που ξεκίνησαν οι μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, με την ενεργειακή κρίση να οδηγεί τις ευρωπαϊκές χώρες στην αναζήτηση μέτρων που μπορούν να περιορίσουν τη συνολική κατανάλωση. Η αρχική πρόταση που παρουσιάστηκε την περασμένη άνοιξη, περιλάμβανε, μάλιστα, μία ιδιαίτερα σημαντική λεπτομέρεια που αφορούσε τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Σύμφωνα με το αρχικό σενάριο, λοιπόν, τα ηλεκτρικά οχήματα θα έμεναν εκτός της γενικής μείωσης των ορίων ταχύτητας.
Πιο συγκεκριμένα, στους ίδιους δρόμους όπου τα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης θα κινούνταν με ανώτατη ταχύτητα 100 χλμ./ώρα, τα ηλεκτρικά θα μπορούσαν να συνεχίσουν να κινούνται με τα προηγούμενα όρια, αγγίζοντας τα 120 ή ακόμη και 130 χλμ./ώρα. Η λογική πίσω από αυτή την αρχική πρόταση ήταν πως το βασικό πρόβλημα αφορούσε την κατανάλωση υγρών καυσίμων, ενώ τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν θα είχαν τον ίδιο λόγο να περιορίσουν την ταχύτητά τους αφού τρέχουν με ηλεκτρισμό.
Παράλληλα, ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως μία μορφή επιβράβευσης για τους οδηγούς που είχαν ήδη επενδύσει στην ηλεκτροκίνηση και στη νέα τεχνολογία που προωθείται σε μεγάλο βαθμό στην Ευρώπη.
Η εικόνα, ωστόσο, φαίνεται να έχει αλλάξει σημαντικά τους τελευταίους μήνες, καθώς η ενεργειακή πίεση που είχε ξεκινήσει φαίνεται πως πλέον δεν αφορά πλέον μόνο τη βενζίνη και το diesel, αφου οι νέες διεθνείς εξελίξεις έχουν δημιουργήσει νέα ερωτήματα για το σύνολο της ενεργειακής επάρκειας, με αποτέλεσμα να μπαίνει στο επίκεντρο και η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.
Έτσι, ενώ στις παλαιότερες προτάσεις τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μπορούσαν να μένουν εκτός, στις νεότερες συζητήσεις η ανάγκη περιορισμού της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης τα βάζει πλέον και αυτά στο κάδρο, με τις τελευταίες προτάσεις να κάνουν λόγο για μια καθολική μείωση των ορίων για όλα τα οχήματα.
Σε κάθε περίπτωση, στην Αυστρία, όπου για λόγους εκπομπών ρύπων ένα αντίστοιχο μέτρο βρίσκεται ήδη σε ισχύ και τα θερμικά αυτοκίνητα έχουν μειωμένο όριο σε συγκεκριμένα σημεία, η εξαίρεση για τα ηλεκτρικά ισχύει κανονικά. Αν, όμως, προχωρήσει μία γενικευμένη αλλαγή της λογικής των ορίων και υπάρξει συνολική μείωση στα 100 χλμ./ώρα, δεν είναι ακόμη πλήρως σαφές πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση.
Ως προς την εξοικονόμηση που θα μπορούσε να επιτευχθεί με μια τέτοια κίνηση, η κατάσταση είναι περιπλοκή. Σχετικές έρευνες έχουν δώσει μία εικόνα για το μέγεθος του οφέλους και δείχνουν πως ακόμη και μία σχετικά μικρή πτώση της ταχύτητας μπορεί να έχει μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα των ΗΠΑ, αν οι οδηγοί οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης τηρούσαν μειωμένα όρια ταχύτητας, η χώρα θα μπορούσε να εξοικονομεί περίπου 25 εκατομμύρια λίτρα καυσίμου και 25 περίπου εκατομμύρια ευρώ την ημέρα.
Μάλιστα, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα, μία μείωση των ορίων δεν θα προκαλούσε απαραίτητα και μεγάλες καθυστερήσεις στις μετακινήσεις. Οι περισσότερες καθυστερήσεις στους δρόμους οφείλονται στην έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση και στις ακινητοποιήσεις και όχι απαραίτητα στη διαφορά των 10 ή 20 χλμ./ώρα όταν ένα όχημα κινείται ήδη σε αυτοκινητόδρομο. Όπως αναφέρεται, μία τέτοια αλλαγή θα πρόσθετε κατά μέσο όρο μόλις 54 δευτερόλεπτα την ημέρα στον χρόνο μετακίνησης κάθε οδηγού.
Αντίστοιχες αναλύσεις υπάρχουν, βέβαια, και στην Ευρώπη. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος εκτιμά ότι η μείωση της ταχύτητας από τα 120 στα 110 χλμ./ώρα μπορεί να περιορίσει την κατανάλωση καυσίμου ενός σύγχρονου αυτοκινήτου κατά 12% έως 18%. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, όπου υπάρχουν προσπεράσεις, επιταχύνσεις, φρεναρίσματα και μία πιο «ελαστική» ανάγνωση του κοντέρ, η εξοικονόμηση μπορεί να περιορίζεται αισθητά και να κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βρυξέλλες, οι οποίες εμφανίζονται θετικές απέναντι στη συγκεκριμένη κατεύθυνση, τηρούν μέχρι στιγμής περισσότερο συμβουλευτική στάση, αποφεύγοντας να περάσουν από τις συστάσεις στις υποχρεωτικές απαγορεύσεις.
Στα τέλη Μαρτίου, ο επίτροπος Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν απηύθυνε επιστολή στους υπουργούς των 27 κρατών-μελών, ζητώντας την υιοθέτηση εθελοντικών μέτρων για τον περιορισμό της ζήτησης πετρελαίου, ιδιαίτερα στον τομέα των μεταφορών. Ως οδηγό ανέφερε το σχέδιο δράσης του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας που αναφέρει τη μείωση των ορίων, χωρίς όμως να επιβάλλεται κάποια τέτοια λύση.
Μάλιστα, εκτός από τη σχετική πρόταση για τη μείωση των ορίων ταχύτητας, η σχετική σύσταση περιλαμβάνει και άλλα μέτρα, όπως η τηλεργασία όπου αυτό είναι εφικτό, η ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών και η συνεπιβατική μετακίνηση. Ωστόσο, να σημειώσουμε πως προς το παρόν δεν υπάρχει μία ενιαία υποχρεωτική ρύθμιση για ολόκληρη την Ευρώπη.
Τέλος να σημειώσουμε πως η μόνη χώρα, που φαίνεται να περνά περισσότερο από τις συζητήσεις στο επίπεδο του σχεδιασμού είναι η Βρετανία, καθώς αυτή την περίοδο εξετάζεται ένα ειδικό έκτακτο ενεργειακό πλάνο σε περίπτωση που οι πιέσεις γίνουν ακόμη μεγαλύτερες.
Το βρετανικό σχέδιο προβλέπει, μεταξύ άλλων, μείωση των ορίων ταχύτητας στα 100 χλμ./ώρα, αλλά και επιπλέον μέτρα, όπως περιορισμούς στην ποσότητα καυσίμου που μπορεί να προμηθευτεί ένας οδηγός, μικρότερο ωράριο λειτουργίας για τα πρατήρια και προτεραιότητα στον ανεφοδιασμό οχημάτων υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.
carandmotor.gr
