.jpg)
Νέα δεδομένα υπάρχουν πλέον στη συζήτηση για το μέλλον 50.000 και πλέον απασχολούμενων στο Δημόσιο, καθώς οι αυξημένες ανάγκες των δημόσιων υπηρεσιών σε προσωπικό, οι συνεχείς αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης και η πολυετής απασχόληση χιλιάδων εργαζομένων με διαδοχικές συμβάσεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της μονιμοποίησης.
Το θέμα αφορά εργαζόμενους που σε αρκετές περιπτώσεις βρίσκονται επί χρόνια στην ίδια υπηρεσία, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Δήμοι , περιφέρειες, νοσοκομεία, κοινωνικές δομές και άλλοι δημόσιοι φορείς εξακολουθούν να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, γεγονός που δημιουργεί ένα διαρκές ζήτημα για το τι θα συμβεί όταν οι συμβάσεις λήγουν.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα «Απογευματινή», στην κυβέρνηση έχει ξεκινήσει άτυπα μία συζήτηση μεταξύ των υπουργείων Οικονομικών, Εσωτερικών και Εργασίας για το εάν και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να δοθεί μια μόνιμη λύση για εργαζόμενους που έχουν αποκτήσει πολυετή εμπειρία, χωρίς όμως να παραβιάζονται οι κανόνες που διέπουν τις προσλήψεις στο Δημόσιο.
Ενταγμένοι στη λειτουργία των υπηρεσιών
Οι εργαζόμενοι που έχουν συμπληρώσει αρκετά χρόνια υπηρεσίας με διαδοχικές συμβάσεις βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της συζήτησης, σύμφωνα με το κυβερνητικές συζητήσεις που επικαλείται η εφημερίδα. Πρόκειται για προσωπικό που, παρά το γεγονός ότι τυπικά δεν έχει σχέση μόνιμου υπαλλήλου, στην πράξη έχει ενταχθεί στη λειτουργία των υπηρεσιών και καλύπτει καθημερινές ανάγκες. Η συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζεται ως «προσωρινή» μια σχέση εργασίας που στην πράξη έχει διαρκέσει επί σειρά ετών. Από την άλλη πλευρά, το Δημόσιο δεν μπορεί να μετατρέψει αυτομάτως όλες τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου, καθώς υπάρχουν αυστηροί συνταγματικοί και θεσμικοί περιορισμοί.
Πάντως, η ανάγκη να αντιμετωπιστεί μια πραγματική εργασιακή κατάσταση, χωρίς να δημιουργηθεί διαδικασία που θα μπορούσε να θεωρηθεί παράκαμψη των προβλεπόμενων διαδικασιών προσλήψεων, είναι «ανοιχτή». Το βασικό εμπόδιο σε οποιοδήποτε σχέδιο οριζόντιας μονιμοποίησης είναι το άρθρο 103 του Συντάγματος, το οποίο θέτει συγκεκριμένους κανόνες για τη στελέχωση του Δημοσίου.
Με βάση το υφιστάμενο πλαίσιο, η πολυετής απασχό ληση με συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν οδηγεί αυτομάτως σε μετατροπή της σχέσης εργασίας σε μόνιμη. Επομένως, ένα σενάριο, που θα προέβλεπε ότι όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει έναν συγκεκριμένο αριθμό ετών υπηρεσίας γίνονται αυτομάτως μόνιμοι υπάλληλοι, θα αντιμετώπιζε σοβαρά θεσμικά εμπόδια. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει , σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, ότι δεν μπορούν να αναζητηθούν άλλες λύσεις.
Μονιμοποιήσεις με αυξημένη μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ
Ενα από τα σενάρια αφορά την ενίσχυση της μοριοδότησης της προϋπηρεσίας σε μελλοντικές διαδικασίες πρόσληψης.
Σε ένα τέτοιο μοντέλο, οι εργαζόμενοι που έχουν υπηρετήσει για χρόνια στο Δημόσιο θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό πλεονέκτημα λόγω της εμπειρίας τους, χωρίς όμως να αποκλείονται οι υπόλοιποι υποψήφιοι . Το «φωτογραφικό» αυτό «πείραμα» είχε εφαρμοστεί στη Δημόσια Τηλεόραση, όταν είχε κλείσει η ΕΡΤ, όπου απορροφήθηκαν μέσω ΑΣΕΠ εργαζόμενοι στον πρώην φορέα
Η λύση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει έναν συμβιβασμό ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από τη μία, θα αναγνωρίζεται η πραγματική εμπειρία ανθρώπων που έχουν ήδη εργαστεί για χρόνια σε δημόσιες υπηρεσίες και, από την άλλη, θα διατηρείται η διαδικασία επιλογής προσωπικού μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο.
Η πολυετής εμπειρία θα μπορούσε, ανάλογα με το μοντέλο που θα επιλεγεί , να αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα σε διαδικασίες του ΑΣΕΠ, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέσεις που αντιστοιχούν στο αντικείμενο στο οποίο ήδη εργάζεται ο συμβασιούχος. Η επαναφορά της συζήτησης δεν είναι τυχαία. Το Δημόσιο βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα σημαντικό κύμα αποχωρήσεων λόγω συνταξιοδότησης, την ώρα που αρκετές υπηρεσίες αντιμετωπίζουν ελλείψεις προσωπικού.
Σε κρίσιμους τομείς, η ανάγκη για εργαζόμενους είναι διαρκής. Υγεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, κοινωνικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και άλλες δημόσιες δομές χρειάζονται προσωπικό για να λειτουργήσουν. Ήδη, στο κομμάτι της Υγείας εργάζονται χιλιάδες ως νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό. Ταυτόχρονα, εργάζονται και άλλες χιλιάδες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μέσα από προγράμματα της ΔΥΠΑ.
Την ίδια στιγμή, όμως, η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού δεν μπορεί να βασίζεται επ’ αόριστον σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Οσο περισσότερο ένας εργαζόμενος παραμένει στην ίδια θέση τόσο εντονότερο γίνεται το ερώτημα εάν η ανάγκη που καλύπτει είναι πράγματι προσωρινή.
Από την πλευρά της διοίκησης υπάρχει, επίσης, ένα πρακτικό ζήτημα: η αποχώρηση ενός έμπειρου συμβασιούχου σημαίνει ότι η υπηρεσία χάνει έναν άνθρωπο που γνωρίζει ήδη τη λειτουργία της και , στη συνέχεια, χρειάζεται να εκπαιδεύσει έναν νέο εργαζόμενο. Παρά τα σενάρια που κυκλοφορούν, ένα ενδεχόμενο σχέδιο δεν θα μπορούσε να αφορά οριζόντια όλους τους συμβασιούχους. Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι συγκεκριμένα και αντικειμενικά. Η διάρκεια της υπηρεσίας, η ειδικότητα, το αντικείμενο εργασίας, η κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, ο τρόπος πρόσληψης και η ύπαρξη οργανικών θέσεων είναι παράγοντες που θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο.
Τα προγράμματα της ΔΥΠΑ
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να διαχωριστούν οι εργαζόμενοι που καλύπτουν πραγματικές και μόνιμες ανάγκες από εκείνους που απασχολούνται σε προγράμματα ή δράσεις με σαφώς προσωρινό χαρακτήρα. Ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι της ΔΥΠΑ, μέσω του οποίου εργάζονται 10.000 άτομα που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Επιπλέον, άλλα 34.000 άτομα καλύπτουν από προγράμματα της ΔΥΠΑ πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε δήμους και Περιφέρειες. Το ζητούμενο πλέον είναι εάν η συ ζήτηση θα παραμείνει στο επίπεδο των σεναρίων ή θα οδηγήσει σε συγκεκριμένη θεσμική παρέμβαση.
Το παράθυρο που άνοιξε το ΣτΕ
Εξάλλου παράθυρο για μετατροπή δεκάδων χιλιάδων συμβάσεων ορισμένου χρόνου στο Δημόσιο σε θέσεις μόνιμου προσωπικού άνοιξε το το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).
Με μια νέα γνωμοδότησή του ενέκρινε το νέο σύστημα προσλήψεων σε Δημοτικούς βρεφικούς και ο παιδικούς σταθμούς, δίδοντας για πρώτη φορά διπλάσια μοριοδότηση σε όσους έχουν προϋπηρεσία ως 10 έτη.
Η γνωμοδότηση του ΣτΕ (με αριθμό 81/2026) εκδόθηκε στις 24 Ιουλίου προκειμένου να εκφέρει κρίση για τις διατάξεις του Προεδρικού Διατάγματος του υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την πρόσληψη τακτικού προσωπικού σε δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Στο επίμαχο Π.Δ. κάνοντας προτείνονταν η μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου με διπλάσια μοριοδότηση τυγων συμβασιούχων που υπηρετούσαν στην ίδια θέση για μια 10ετία, και με την προϋπόθεση ότι θα μείνουν στην θέση διορισμού τους για άλλα 10 χρόνια.
Το ΣτΕ ενέκρινε το Π.Δ κα τα νέα κριτήρια που προβλέπονται για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ αναγνωρίζοντας ότι δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας η αναγνώριση διπλάσιας μοριοδότησσης λόγω της προϋπηρεσίας τους.
aftodiioikisi.gr
