Η δήλωση του κ. Π.Μαρινάκη ότι το επίδομα ανεργίας πρέπει να περιοριστεί στους 2 μήνες δεν ήταν προσωπική… αστοχία.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Οι τελευταίες δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Π. Μαρινάκη για τους ανέργους (επίδομα ανεργίας) και της ευρωβουλευτή της ΝΔ Ελεονώρας Μελέτη για τους… κακοποιημένους, από τους μισθωτούς, εργοδότες άνοιξε τη συζήτηση κατά πόσο στην κυβέρνηση υπάρχει κρυφή (αντεργατική) ατζέντα για την επόμενη ημέρα.
Γιατί, δεν μπορεί σε προεκλογικό χρόνο, ίσως σε λιγότερους από 6 μήνες να στηθούν κάλπες, με τους εργαζόμενους να διατηρούν το μνημονιακό -31% στην αγοραστική τους δύναμης παρά τους αναπτυξιακούς ρυθμούς της οικονομίας, τα κυβερνητικά στελέχη να δείχνουν τέτοια απαξία προς τα πιο φτωχά -αν σκληρά εργαζόμενα- τμήματα της κοινωνίας…
Ωστόσο, αυτές οι συμπεριφορές χωρίς την παραμικρή ενσυναίσθηση οφείλονται στην αδυναμία των μάνατζερ να επιβληθούν/πείσουν, ενόσω δεν καταβάλουν ικανοποιητικές αμοιβές, δεν υφίστανται Συλλογικές Συμβάσεις, δεν υπάρχει επιμόρφωση και τεχνολογικός εξοπλισμός των επιχειρήσεων ώστε να βελτιωθούν οι όροι εργασίας και να αυξηθεί η παραγωγικότητα και, εν τέλει ο μισθωτός δείχνει… απείθαρχος γιατί πολύ απλά θα βρει «μια άλλη θέση σε γαλέρα…» χωρίς προοπτική και μισθολογική εξέλιξη.
Κοινώς, στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί η έννοια των συνεργατών, παρά μόνο των διοικούντων/αφεντικών και διοικούμενων/υπάλληλων…
Για την εκτίμηση ότι υπάρχει η «κρυφή ατζέντα» της ΝΔ υπάρχει το υπόβαθρο της έως τώρα προώθησης των κυβερνητικών μέτρων.
- Εργασία έως 10 ώρες την ημέρα χωρίς υπερωρίες με ατομική σύμβαση (διευθέτηση του χρόνου εργασίας) και επιστροφή του πρόσθετου χρόνου σε τη μορφή μειωμένου ωραρίου κ.λπ.
- Απασχόληση και 6η ημέρα (Σάββατο) ξανά με ατομική σύμβαση μετά από πρόσκληση (sic!) του εργοδότη/διευθυντή προσωπικού.
- Διατήρηση του προσωπικού έως και 13 ώρες στην εργασία, που μόνο αιτιολογημένα μπορεί να αρνηθεί ο μισθωτός.
- Δοκιμαστική περίοδος 12 μηνών, χρόνος κατά τον οποίον η απόλυση δεν συνοδεύεται από καμία αποζημίωση απόλυσης και αποζημίωση μόλις ενός μήνα για τον δεύτερο χρόνο εργασίας.
- Κατάργηση του 48ωρου συνεχούς ανάπαυσης.
- Καθήλωση του επιδόματος ανεργίας στα 540 ευρώ, ωσάν να πρόκειται για την ενίσχυση λόγω αναστολής εργασίας (534 ευρώ) στη διάρκεια του lockdown (πανδημία).
Κατ’ αυτόν τον τρόπο ένας εργαζόμενος με οικογενειακές υποχρεώσεις ίσως και στεγαστικό δάνεια, που λαμβάνει μισθό 1.500 ευρώ και απολυθεί, θα κληθεί να ζέσει μέχρι να βρει νέα απασχόληση, μόλις με το 1/3 του εισοδήματός του (33%).
Η δήλωση του κ. Π.Μαρινάκη ότι το επίδομα ανεργίας πρέπει να περιοριστεί στους 2 μήνες δεν ήταν προσωπική… αστοχία. Υπάρχει στην ΝΔ, και την δεξιά διεθνώς, η επιλογή για πλήρη απόσυρση των προστατευτικών για τους εργαζόμενους μηχανισμών (σ.σ. ακόμη και όταν πρόκειται γα ανταποδοτικές παροχές, όπως το επίδομα ανεργίας), ώστε ο μισθωτός να πιεστεί να βρει οποιαδήποτε απασχόληση.
Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και η ρύθμιση για την εργασία των συνταξιούχων χωρίς πέναλτι (παρακράτηση τμήματος τω αποδοχών από τον ΕΦΚΑ), ώστε να αυξηθεί η προσφορά εργατικών χεριών. Απλώς η αντιμεταναστευτική ρητορική δεν τους επιτρέπει, υπό την κίνδυνο κομματικών διαρροών στον κ.Σαμαρά και την άκρα δεξιά, να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, να υποδεχτούν μαζικά εργάτες από την Ασία και την Αφρική, κάτι που επιχειρείται με χιλιάδες μετακλήσεις, κυρίως σε αγροτικές εργασίες και στον τουρισμό.
Ακόμη και η έκρηξη της κ.Μελέτη για την… πίεση που δέχονται οι εργοδότες και οι CEO των επιχειρήσεων, είναι προφανές ότι οφείλεται ακριβώς στην απουσία «πολλών ανέργων έξω από τις πύλες των εργοστασίων», κάτι που θα προσέφερε στους εργοδότες πολλές ευκαιρίες εναλλαγής προσωπικού…
iEidiseis.gr
