Συζητούσαν δυο κυνηγοί άγριων ζώων.
- Κάποτε βρισκόμουν στην ζούγκλα. Εκεί λοιπόν που περπατούσα ήσυχος και αμέριμνος ακούω πίσω μου βήματα. Γυρνάω λοιπόν και τι να δω! Με είχε πάρει από πίσω ένα τεράστιο λιοντάρι. Κόντεψα να μείνω από την τρομάρα μου... Τι να κάνω... Άρχισα να τρέχω, να τρέχω, όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Μπροστά εγώ, πίσω το λιοντάρι. Έτρεχα, έπεφτα.. έτρεχα, έπεφτα. Όμως ευτυχώς αυτό δεν με προλάβαινε.
- Και καλά... του λέει ο άλλος με το στόμα ανοιχτό. Απορώ πως δεν... τα έκανες πάνω σου βρε άνθρωπέ μου.
- Καλά, του απαντάει ο άλλος... που νομίζεις ότι σκόνταφτα και έπεφτα συνέχεια;
